XTQ-nin ehtiyatda olan giziri: Biz Şuşaya daxil olanda.... VİDEO
Bakı, 8 noyabr, AZƏRTAC
Bizim qarşımızda duran əsas məqsəd Şuşanı azad etmək idi. Bunun üçün canımız bahasına olsa belə, bütün gücümüzü səfərbər etmişdik. Ağır döyüşlərdən keçərək Şuşaya doğru irəliləyirdik.
Bu sözləri AZƏRTAC-a açıqlamasında Xüsusi Təyinatlı Qüvvələrin ehtiyatda olan giziri Rüstəm Məhsimov deyib. O Vətən müharibəsi zamanı keçdiyi döyüş yolundan, xüsusilə Şuşanın azadlığı uğrunda aparılan ağır döyüşlərdən danışıb.
R.Məhsimov bildirib ki, sentyabrın 27-də xidmət yoldaşları ilə birlikdə Füzuli rayonunun Alxanlı və Qaraxanbəyli istiqamətlərində döyüşlərə başlayıblar. Cəbrayıl və Füzuli istiqamətlərində döyüş tapşırıqlarının uğurlu icrasından sonra Şuşa istiqamətində hərbi əməliyyatlara yollanıblar: “Bizim əsas məqsədimiz Şuşanı azas etmək idi”.
O qeyd edib ki, ağır döyüşlərdən sonra bölmələrin yenidən komplektləşdirilməsində Daxili Qoşunların xüsusi təyinatlıları və Naxçıvandan gələn döyüşçülər də mühüm rol oynayıblar. Şuşanın azad edilməsi əməliyyatı zamanı qüvvələr iki istiqamətə bölünüb. Bir qrup Daşaltı istiqamətindən hərəkət etməli, digər qrup isə Laçın dəhlizi istiqamətində düşmənin arxasına keçərək Şuşanın sıldırım qayalıqlarından şəhərə daxil olmalı idi.
R.Məhsimovun sözlərinə görə, noyabrın 5-də saat 16-17 radələrində Şuşanın ətəyinə çatıblar. Həmin vaxt şəhərdə duman o qədər sıx olub ki, döyüşçülər bir-birini belə görməkdə çətinlik çəkiblər. Soyuq hava, məhdud təminat və mürəkkəb relyef döyüşləri daha da çətinləşdirib. Bəzən qidalanmaq üçün meşədə rast gəldikləri təbii bitkilərdən və meyvələrdən istifadə etməli olublar.
“Biz düşmənin səsini eşidirdik. Onlar səngər qazır, müdafiə mövqelərini möhkəmləndirirdilər. Tapşırığa əsasən, biz onlara görüntü vermirdik”.
O bildirib ki, noyabrın 5-də axşam saatlarında döyüşçülər müəyyən edilmiş mövqelərdə yerləşərək gecə əməliyyatına hazırlaşıblar. Silahlar təmizlənib, sursatlar hazırlanıb, hər kəsin döyüş tapşırığı dəqiqləşdirilib. Saat 21 radələrində Xankəndi istiqamətindən Şuşaya qalxan yolda düşmən texnikasına qarşı pusqu qurublar. Həmin istiqamətdə hərəkət edən canlı qüvvə və zirehli texnikanın qarşısını almaq üçün mübarizə aparıblar.
“Xankəndidən Şuşanı görmədən Laçın koridoruna gedən yola biz blokada qurub gələn bütün şəxsi heyəti, zirehli texnikanı pusquya salmağa başladıq. Qarşı tərəf pusquya salınan kimi şəxsi heyət ordan dağı keçib qala istiqamətinə hərəkət edirdi. Növbəli şəkildə yol açıldıqca bölmələrimiz içəriyə daxil olurdu. Düşmənin şəxsi heyətini aradan qaldırdıqdan sonra texnikanın məhv olması prosesi gəldi. Noyabrın 6-7-də tank əleyhinə vasitələrin tətbiqi ilə düşmənin bir neçə zirehli texnikası məhv edildi. Bununla da həmin istiqamətdən Şuşaya doğru texnikanın hərəkətinin qarşısı alındı”.
Keçmiş döyüşçü qeyd edib ki, düşmən geri çəkildikcə tələlər, pusqular qururdu.
“Amma biz buna baxmayaraq, ayıq-sayıq hərəkət edərək Xankəndidən gələn həmin yolu mühasirəyə saldıq. Xankəndidən gələn tankı 200 metr məsafədə məhv eləmək istədik. Amma onların gecə görüşləri və ya tankda cihazları olduğu üçün bizi görüb üzərimizə atış etdilər. Həmin istiqamətdə döyüş yoldaşım qəhrəmancasına şəhid oldu, mən yaralandım. Demək olar ki, Şuşa istiqamətində, yəni o torpaqda elə birinci bizi vurdular, yəni düşmən ilk dəfə bizə atəş açdı. Şuşadakı şəxsi heyətimiz o qədər xüsusi bacarıqlara malik idi ki, xüsusi mövqelərdən, xüsusi müdafiə sədlərindən istifadə edərək düşmənin içinə sızmağı bacardılar. Biz Şuşanın içinə daxil olarkən iki saat ərzində düşmənin şəxsi heyətini məhv etdik. Bizim xüsusi snayperlərimiz də bir yandan onları bir-bir aradan qaldırdılar. Əllərində nə qaldı? Bircə texnika. Texnikanın da məhv olması prosesinə ayın 7-də başladıq. Bundan sonra Şuşa tam azad olundu. Biz Şuşanı müdafiə etməyə, müdafiə sədlərimizi qurmağa, mövqelərimizi möhkəmləndirməyə başladıq. Şəhər gündəlik növbəli sistemlə mühafizə olunurdu”, - deyə o bildirib.
Noyabrın 5-də yaralanan R.Məhsimov noyabrın 7-dək Şuşada qaldığını söyləyib. Həmin müddətdə yaralı hərbçilər üçün toplanma məntəqəsi təşkil edilib. Şəhərin müxtəlif istiqamətlərində yaralanan döyüşçülər rabitə vasitəsilə onun yanına göndərilir, ilkin tibbi yardım göstərildikdən sonra təxliyə gözlənilirdi. Yaralı vəziyyətdə olduqları üçün əsasən mövqelərinin müdafiəsini təmin edə bilirdilər.
Noyabrın 7-də təxliyə olunan R.Məhsimov hospitala çatdıqdan sonra müharibənin başa çatdığını eşidib. O, həmin anları böyük həyəcanla xatırlayır: “Hospitalda gecə saat dördə qədər yata bilmirdim. Fikrim ancaq döyüş yoldaşlarımın yanında idi. Görəsən, kim qaldı, kim yaralandı, kim şəhid oldu? Birlikdə çörək kəsdiyimiz, çiyin-çiyinə döyüşdüyümüz insanlar gözümün önündən getmirdi. Saat dörd radələrində bəyanatın imzalandığını və müharibənin başa çatdığını eşitdim. Allaha çox şükür etdim. İçimdə böyük bir rahatlıq yarandı. Xalqımızın sevincini gördükdə isə qürur hissi keçirdim. O sevincdə az da olsa, mənim də payım varsa, buna görə çox şükür edirəm.
O yenidən Şuşaya ilk girdikləri anı xatırlayır: “Noyabrın 5-də Şuşanın içində bir duman var idi ki. Çox qatı idi, adam öz barmağını görmürdü. Özü də dumanın içində çiskinlik var, nəmişlik o qədər nisbəti yüksəkdir ki, adamın sanki ruhu soyuyur soyuqdan, titrəyir adam. Döyüş yoldaşımızı belə görə bilmirdik, atış istiqamətinə uyğun atəş açırdıq. Əlbəyaxa döyüşlər həmin şəraitdə oldu”.
Onun sözlərinə görə, bu qələbə müxtəlif xüsusi təyinatlı bölmələrin birgə fəaliyyəti, qarşılıqlı dəstək və fədakarlıq sayəsində mümkün olub.
“Çox şükür ki, torpaqlarımızı düşmən tapdağından xilas etdik. Şəhidlərimizin qanı yerdə qalmadı. Bizdən sonra gələn nəsillərə bu torpaqların həsrətini, intiqam yükünü qoymadıq. Torpaqlarımızın azadlığı uğrunda canından keçən hər bir şəhidin, hər bir döyüş yoldaşımızın xatirəsi bizim üçün əzizdir”, – deyə ehtiyatda olan gizir fikirlərini yekunlaşdırıb.