Anar Mikayılov: Arzuladığım bütün obrazları səhnədə canlandırmışam
Bakı, 27 aprel, Məmməd Məmmədli, AZƏRTAC
Azərbaycan Dövlət Akademik Opera və Balet Teatrının solisti, balet artisti Anar Mikayılov AZƏRTAC-a müsahibə verib. Müsahibəni təqdim edirik.
-Bu sənətə marağınız haradan yaranıb?
-Uşaqlıqda qardaşım Bakı Xoreoqrafiya Akademiyasında oxuduğundan məndə də bu sənətə maraq oyandı. Ailəmiz belə qərara gəldi ki, məni də bu Akademiyanın balet bölməsinə qoysunlar. Əslində, mən milli rəqslə məşğul olmağı arzulayırdım. Amma baletlə məşğul olduqca bu sənəti sevməyə başladım. Məşqlər zamanı uşaqlar arasında hər zaman birinciliyə can atırdım.
-Balet əzaların texnikası və rəqsdən ibarətdir. Bunlardan hansına daha çox üstünlük verirsiniz?
-Texnikadan əlavə, burada aktyorluq məharəti də vacibdir. Buna obrazın daxili aləmini çatdırmaq bacarığı da deyərdim. Başqa növ tamaşada hansısa bir obrazı yaratmaq daha rahatdır. Balet isə elə bir sənətdir ki, sən sözlərdən istifadə etmirsən, jestlər vasitəsilə öz fikrini tamaşaçıya çatdırırsan. Bunlar olmasaydı baletmeysterə artist deyil, idmançı deyərdilər. Məncə, baletdə texnika da olmalıdır. Hərəkətlərdə bununla yanaşı obrazın malik olduğu bütün xüsusiyyətləri çatdırmaq əsasdır. Çünki bizim milli tamaşalarımızda obrazın xarakterini açmaq çox vacib məqamlardan biridir. Mənə gəlincə, həmişə şah rollarını ifa eləmişəm. Dünya klassikasından fərqli olaraq bizim şah obrazlarımız çox emosional olurlar.
-Siz həm də “Nəsimi” baletində Nəsimi obrazını canlandırmısınız...
-Bilirsiniz ki, ötən il Azərbaycan Dövlət Akademik Opera və Balet Teatrında “Nəsimi” baletinin premyerası oldu. Tamaşa böyük Azərbaycan şairi İmadəddin Nəsiminin 650 illik yubileyinə həsr edilmişdi. Görkəmli Azərbaycan bəstəkarı Fikrət Əmirovun musiqisi əsasında səhnəyə qoyulan balet bu əlamətdar hadisəyə Opera və Balet Teatrı kollektivinin töhfəsi idi. Tamaşa böyük şair və mütəfəkkir İmadəddin Nəsiminin həyatından bəhs edir. Tamaşanın quruluşçu baletmeysteri Opera və Balet Teatrı balet truppasının bədii rəhbəri, Xalq artisti Kamilla Hüseynova, libretto müəllifi Əjdər Ulduz, musiqi rəhbəri və dirijoru Azərbaycanın Xalq artisti, professor Yalçın Adıgözəlov, quruluşçu rəssamı Azərbaycanın Əməkdar rəssamı Nüsrət Hacıyev, kostyumlar üzrə rəssamı Xalq rəssamı, Dövlət mükafatı laureatı Rafiz İsmayılovdur.
Səhnə əsərində rollarda teatrın balet truppasının aparıcı solistləri çıxış etdilər. Şair Nəsimi obrazını yaratmaq da mənə nəsib oldu. Çalışdım ki, Nəsiminin daxili əzmini, mübarizliyini, dözümünü insanlara çatdıra bilim. Elə düşünürəm ki, haradasa buna nail ola bildim.
-Rəqsin özülündə nə dayanır?
-Hər bir rəqsin özülündə balet var. Mənə hər hansı bir rəqsin adını deyin, onun baletini sizə anladım. Hətta milli rəqslərimizin ifaçıları oynamağa balet hərəkətlərindən başlayırlar. Modern rəqslərin hamısı baletdən bəhrələnir. Bədii gimnastikada da baletdən istifadə edirlər. Mənə görə bütün rəqslərin özülündə balet dayanır.
-İndiyədək yaratdığınız obrazlardan daha çox hansı sizin üçün unudulmazdır?
- -Mən demək olar ki, bütün tamaşalarda oynamışam. Bunlardan Maqsud və Rüstəm İbrahimbəyovlar qardaşlarının librettosu əsasında “Min bir gecə”də Şəhriyar, Şəhrizadənin sevimli qulduru obrazlarını oynamışam. Bu tamaşa bir çox ölkələrin teatrlarında səhnələşdirilib. Onu da qeyd edim ki, Azərbaycan səhnəsində baş rolu 10 ildir ki, mən ifa edirəm. Şəhriyar obrazı mənim ilk işim olduğundan ona çox bağlıyam. Bundan əlavə, “Yeddi gözəl”də Bəhram, “Qız qalası”nda Cahangir xan, “Rast” muğam-baletində Xan, Polad Bülbüloğlunun musiqisi əsasında səhnələşdirilmiş “Eşq və ölüm” baletində Azər obrazını canlandırmışam. Bundan əlavə, Fransada UNESCO-nun binasında, Rusiyada, Cənubi Afrika Respublikasında və digər ölkələrdə də qastrol səfərlərimiz olub. Makedoniyada Skopiyanın Milli Opera Balet Teatrında səhnələşdirilmiş “Anna Karenina” əsərindəki Stiv obrazı məndə daha xoş təəssüratlar yaradıb.
-Yəqin ki, hələ oynamaq istədiyiniz obrazlar da var?
- Demək olar ki, 18 illik karyeram boyu arzuladığım bütün obrazları səhnədə canlandırmışam. Son ifa etdiyim “Don Kixot” əsərində Basil obrazı xüsusilə yadda qalıb. Çünki bu obrazı oynamaq mənim üçün bir məqsəd idi. Bu rolun üzərində o qədər məşq etmişdim ki, hətta çəkimi də itirmişdim. Tamaşa zamanı zalda əyləşən oğlumun alqışlarından daha çox həvəslənirdim və mən özümdən ixtiyarsız tez-tez üzümü ona çevirirdim. Zəhmətim hədər getmədi və tamaşa uğurla başa çatdı.
-Karyeranızın uğurlu alınmasına görə daha çox kimə borclusunuz?
-Mən Azərbaycanın Əməkdar artisti Ramazan Arifulinin tələbəsiyəm. O, çox gözəl rəqqas olub. Ramazan müəllim uzun illər teatrımızın solisti kimi çalışıb. Hətta vaxtilə ulu öndər Heydər Əliyev onun rollarına tamaşa edərkən rəqslərini çox bəyənmişdir.
-Ailənizdə davamçınız varmı?
-Mən yaradıcı bir ailədə göz açmışam. Anam Sona Mikayılova Azərbaycanın Əməkdar artistidir. O, Moskva Dövlət Kinematoqrafiya İnstitutunu bitirdikdən sonra yaradıcılıq fəaliyyətinə "Onun bəlalı sevgisi" (Xalidə) filmi ilə başlamış, “İsmayıl bəyin sandıqçası” və “İmtahan” filmlərində Ana obrazını, “Sarı köynək” filmində Zəminə, “Dronqo” filmində Nərminə obrazlarını yaratmışdır. Qardaşım Mikayıl Mikayılov rejissor kimi fəaliyyət göstərir. Baletdə isə davamçım oğlumdur.
-Karantin dövründə sənətinizlə evdə necə məşğul olursunuz?
-Evdə qalmaq çətin olsa da, məşqlərimi davam etdirirəm. Hətta oğlumu da bu məşqlərə cəlb edirəm.
Maraqlı müsahibəyə görə çox sağ olun.
Bölmənin digər xəbərləri
