“UOLL STRİT CÖRNƏL: “AZƏRBAYCAN UĞUR NÜMUNƏSİ OLA BİLƏR”
Müəllifin fikrincə, Azərbaycan yeganə müsəlman ölkəsidir ki, burada dünyəvi dövlət qurulması şəksiz milli seçimdir, qərbə meyl isə hakim elitanı və əhalini birləşdirən siyasi konsensusa əsaslanmışdır. Bu ölkədə çoxmilli neft şirkətləri fəaliyyət göstərir, İsrail ilə münasibətlər isə dostluq xarakteri daşıyır. Antiterror koalisiyasında iştirak etmək milli mənafenin qorunmasına bərabər tutulur.
Müəllif yazır ki, qonşu Gürcüstanla birlikdə Azərbaycan Xəzərin neft və qazı üçün Avropaya, ABŞ-ın başçılıq etdiyi koalisiya qoşunlarına isə Yaxın Şərqə və Mərkəzi Asiyaya yol açan nadir bir dəhliz əmələ gətirir. Bütün bu səbəblərə görə Azərbaycana müsəlman dünyasında uğur nümunəsi olmaqda kömək etmək Qərb üçün strateji və iqtisadi cəhətdən vacibdir.
Müəllif Azərbaycanda qarşıdakı prezident seçkiləri məsələsinə toxunaraq qeyd edir ki, avqustda Baş nazir təyin olunan İlham Əliyev oktyabrda hakim Yeni Azərbaycan Partiyasının dəstəyi ilə prezident vəzifəsi uğrunda mübarizə aparacaqdır. Əslində, onun qələbəsinə şübhə yoxdur. Azərbaycanın Qərbdəki tərəfdaşları belə nəticə əldə edilməsində maraqlıdırlar. Bu ssenaridə daha böyük məna var. Azərbaycana səmərəli, mərkəzləşdirilmiş hakimiyyət gərəkdir.
Məqalədə ölkəmizin yaxın keçmişinə də ötəri nəzər salınır. Nəzərə çarpdırılır ki, Heydər Əliyev 1993-cü ildə hakimiyyətə gələndə Azərbaycanı süqut nümunəsi adlandırmaq olardı. Bir-birinə düşmən kəsilən və özünü hökumət hesab edən silahlı qruplaşmalar ölkəni dağıdıb parçalayırdılar. Ölkə Ermənistanla gedən müharibədə ərazisinin beşdə bir hissəsini itirmişdi. Şimal və cənub bölgələrində kənardan gətirilmiş etnik separatizm tüğyan edirdi. Sovet dövründən qalan neft sənayesi işləmirdi, Bakıda hakimiyyəti isə Moskvanın silahlı emissarları bu gün-sabah ələ keçirəcəkdilər.
Qəzet yazır ki, sabiq DTK generalı, hakimiyyət texnologiyasının bütün incəliklərini bilən Heydər Əliyev mərkəzləşdirilmiş idarəçiliyi bərpa etdi. O, ötən əsrin 90-cı illərində bir neçə dövlət çevrilişi və sui-qəsd cəhdinə məruz qaldı. O, Azərbaycanı siyasi və strateji cəhətdən Qərbə doğru istiqamətləndirdi, Xəzərin neft və qaz yataqlarının işlənilməsinə və nəqlinə dair irimiqyaslı layihələri irəlilətdi, antiterror koalisiyasına qoşuldu. Azərbaycan NATO və ABŞ-ın Kosovoda, Əfqanıstan və İraqda apardıqları əməliyyatlarda iştirak üçün əsgər göndərir. İlham Əliyev və onun komandası da həmin siyasi xətti davam etdirmək niyyətindədirlər.
Azərbaycan müxalifətinə gəldikdə, müəllifin fikrincə, “müxalifət üçün ən ciddi əngəllər elə onun öz əlləri ilə yaradılmışdır”. Üç partiya və onların liderləri 1992-1993-cü illərdə hakimiyyətdə olmuşlar və bu, ictimai rəydə parcalanma dövrü kimi xatırlanır. Müxalifət liderləri, təxminən 10 ildir ki, eyni şəxslərdir, onlar ciddi alternativlər təklif etmirlər və zaman-zaman millətçilik kartından istifadə etmək istəyirlər.
Məqalənin sonunda deyilir: “Müasir tələblər baxımından hazırlıqlı və səriştəli idarəetmə mütəxəssislərinin çatışmadığı ölkədə 41 yaşlı İlham Əliyev diplomatik və işgüzar təcrübəyə malikdir. O, Qərb dövlətlərinin, xüsusən, ABŞ və Böyük Britaniyanın hökumətləri və işgüzar dairələri ilə sabit və sıx əlaqə saxlayır”.