Konfransdan əvvəl iştirakçılar - partiyanın İdarə heyətinin üzvləri, Milli Məclisin deputatları, tanınmış ziyalılar Fəxri xiyabana gələrək, müstəqil Azərbaycan dövlətinin memarı və qurucusu Heydər Əliyevin xatirəsini ehtiramla anmış, məzarı önünə gül dəstələri qoymuşlar.

Görkəmli oftalmoloq alim, akademik Zərifə xanım Əliyevanın da xatirəsi yad edilmiş, məzarı üzərinə gül-çiçək düzülmüşdür.

Konfransı giriş sözü ilə Yeni Azərbaycan Partiyası sədrinin müavini-icra katibi, Milli Məclisin deputatı Əli Əhmədov açaraq demişdir ki, ulu öndər Heydər Əliyevin doğum günü ilə əlaqədar hər yerdə tədbirlər keçirilir, hamı ümummilli liderin xatirəsinə öz hörmət və ehtiramını ifadə edir. Heydər Əliyevin Azərbaycan xalqının tarixində və taleyində əvəzsiz rolunun tədqiq olunması, öyrənilməsi, onun siyasətinin həyata keçirilməsinə hər kəsin öz töhfəsini verməsi niyyəti ilə Yeni Azərbaycan Partiyası artıq dördüncü dəfədir ki, tanınmış ziyalıların - partiyamızın fəal üzvlərinin iştirakı ilə konfrans keçirir. Bu konfransların nəşr olunmuş materiallarının ümumi həcmi 3 min səhifədən ibarətdir. İnanıram ki, bu sanballı kitablar Heydər Əliyevin zəngin və çox dəyərli irsinin gələcək nəsillər tərəfindən öyrənilməsi üçün də əhəmiyyətli mənbə rolunu oynayacaqdır.

Sonra YAP sədrinin müavini, Milli Məclisin deputatı Murtuz Ələsgərov “Heydər Əliyev və parlamentarizm ənənələri” mövzusunda məruzə etmişdir. Natiq xüsusi vurğulamışdır ki, hələ Sovet İttifaqının mövcud olduğu illərdə və xüsusən respublikamız müstəqillik əldə etdikdən sonra ölkəmizdə həyatın müxtəlif sahələrində, o cümlədən parlamentarizmin inkişafında qazanılmış nailiyyətlər məhz Heydər Əliyevin adı ilə bağlıdır. O, 1969-1982-ci illərdə Azərbaycana ilk dəfə rəhbərlik etdiyi dövrdə respublikamızı müstəqil ölkə kimi görür, burada bütün sahələrin, o cümlədən parlamentarizmin inkişafı üçün əlindən gələni əsirgəmirdi. Heydər Əliyevin hələ Azərbaycan Ali Sovetinin sədri olmadığı vaxtlarda parlamentin iclasları hamımızın yadındadır. O dövrdə respublikanı idarə edənlərin hakimiyyət bölgüsü haqqında, əslində, təsəvvürləri yox idi. Hakimiyyət hərisləri parlamenti xalqın gözündən tamamilə salmışdı, xalqın ona inamı itmişdi. Məhz 1993-cü ildə ulu öndərimiz Heydər Əliyevin hakimiyyətə tarixi qayıdışından və iyunun 15-də o, Ali Sovetin sədri seçiləndən sonra müasir parlament ənənəsi və mədəniyyəti inkişaf etmək imkanı qazandı.

Heydər Əliyevin sədr seçilməsi parlamentin nüfuzunu yeni səviyyəyə qaldırdı və onun təşəkkülünə, ölkənin ictimai-siyasi həyatının sabitləşməsinə, eyni zamanda, parlamentarizm ənənələrinin inkişafına böyük zəmin yaratdı. Heydər Əliyev həmin vəzifədə cəmi 4 ay - dövlət başçısı seçilənədək çalışsa da, bu qısa müddətdə parlamentin ruhunu kökündən dəyişdi, ona siyasi mədəniyyət gətirdi. Heydər Əliyevin iclası aparmaq tərzi, öz təkliflərini dəqiq əsaslandırması, deputatların çıxışlarının məzmununu tutmaq bacarığı, dəyərli fikirləri ümumiləşdirərək ən optimal variantı seçmək qabiliyyəti hamımız üçün əsil parlamentarizm məktəbi idi. Onun şəxsi mədəniyyəti, güclü məntiqi, şərait tələb etdikdə sərtliyi istər-istəməz hamını heyran qoyurdu. Parlamentin qəbul etdiyi məcəllələr və bir sıra digər qanunvericilik aktları Azərbaycanın demokratik yolla ardıcıl inkişafı, respublikamızın hüquqi dövlətə çevrilməsi üçün zəruri olan bütün hüquqi təminatları yaratdı.

Murtuz Ələsgərov əmin olduğunu bildirdi ki, qurucusu ümummilli liderimiz Heydər Əliyev olmuş müasir Azərbaycan parlamenti dövlətçiliyimizin və müstəqilliyimizin əbədi olması üçün üzərinə düşən vəzifələri bundan sonra da ləyaqətlə davam etdirəcək, dünyanın aparıcı ölkələrinin parlamentləri ilə bir sırada dayanacaqdır.

AMEA-nın prezidenti akademik Mahmud Kərimov “Müstəqil Azərbaycan elminin inkişaf konsepsiyası Heydər Əliyev milli siyasətinin tərkib hissəsi kimi” məruzəsində vurğulamışdır ki, dahi şəxsiyyət Azərbaycan elminə və aliminə münasibəti yüksək dövlət siyasəti müstəvisində həyata keçirirdi. Bununla yanaşı, o, böyük elmin görkəmli nümayəndəsi idi. Müdrik siyasətçi dünyanın ən məşhur elmi-siyasi qurumlarına üzv seçilmiş, görkəmli elm və siyasət adamları onu siyasət elminin ustadı adlandırmışlar. Bu gün təkcə respublikamızda deyil, dünyanın müxtəlif regionlarında Heydər Əliyevin siyasət elmi öyrənilir və təbliğ olunur.

Məruzəçi akademiyanın nailiyyətlərində Heydər Əliyevin böyük xidmətlərini minnətdarlıqla xatırladıb demişdir ki, Azərbaycan elminin bütün sahələrinin tərəqqisində Heydər Əliyevin müdrik təşkilatçılıq siyasəti öz tarixi missiyasını böyük şərəflə yerinə yetirmişdir. Müstəqil Azərbaycan dövlətinə Heydər Əliyevin rəhbərliyi dövrü ərzində ölkəmizdə elmin inkişafı, elmi-texniki potensialın güclənməsi, yüksək ixtisaslı elmi kadrların hazırlanması, onlara qayğı göstərilməsi, cəmiyyətdə elmi işçilərin nüfuzunun artırılması sahəsində önəmli tədbirlər həyata keçirilmişdir.

Azərbaycan Respublikası Prezidentinin İcra Aparatının İctimai-siyasi məsələlər şöbəsinin müdiri, YAP İdarə heyətinin üzvü Əli Həsənovun “Heydər Əliyev və Azərbaycanın milli təhlükəsizlik siyasəti”, Milli Məclisin Regional məsələlər daimi komissiyasının sədri, YAP idarə heyətinin üzvü Arif Rəhimzadənin “Heydər Əliyev epoxası”, Azərbaycan Respublikası Prezidenti yanında Dövlət İdarəçilik Akademiyasının rektoru professor Seyfəddin Qəndilovun “Heydər Əliyev irsi dövlət idarəçiliyinin təkrarsız nümunəsidir” mövzusunda məruzələri də maraqla dinlənilmişdir.

Əli Həsənov 1993-cü ildən başlayaraq Prezident Heydər Əliyevin həyata keçirdiyi daxili və xarici siyasətin bəhrələrini xatırladaraq demişdir ki, bu siyasət sayəsində Azərbaycan bütövlükdə dünyanın mühüm geosiyasi, geoiqtisadi və geostrateji əhəmiyyət kəsb edən bir dövlətinə çevrilmişdir. Azərbaycanın Şərqlə Qərbin, Avropa ilə Asiyanın kəsişdiyi, mühüm nəqliyyat-kommunikasiya dəhlizlərinin keçdiyi məkanda yerləşməsi regionun və dünyanın aparıcı dövlətləri arasında tarazlaşdırılmış siyasət yürütməyi, müxtəlif maraqları nəzərə almağı tələb edir. Əhəmiyyətli ərazi (məkan), geostrateji (təhlükəsizlik) və geoiqtisadi (karbohidrogen ehtiyatları və s.) üstünlüklərdən ölkənin milli maraqları çərçivəsində bəhrələnmək xarici siyasət və milli təhlükəsizliyin əsas vəzifələrindəndir. Hər bir dövlət xarici müdaxilə olmadan öz daxili həyatını qurmaq və idarə etmək, daxili sabitliyi qorumaq, ölkənin strateji inkişafını, konstitusiya quruluşunu təmin etmək vəzifəsini həyata keçirir. Bu mənada mürəkkəb geosiyasi məkanda yerləşən Azərbaycan özünün müəyyən etdiyi demokratik cəmiyyət, hüquqi və dünyəvi dövlət qurmaq, dünyanın qabaqcıl siyasi, iqtisadi və təhlükəsizlik sistemlərinə inteqrasiya xəttini reallaşdırmaq üçün regionun və dünyanın güc mərkəzləri ilə münasibətlərə dair xüsusi düşünülmüş, ardıcıl həyata keçirilən milli təhlükəsizlik konsepsiyasına malik olmalıdır. Bu konsepsiya dövlətin həm daxili, həm də xarici vəzifələrini, onu reallaşdırmanın əsaslı yollarını və vasitələrini dəqiq müəyyən edən milli proqrama söykənməlidir.

Natiq belə bir şəraitdə ulu öndərin atdığı addımları, regional təhlükəsizlik sahəsində irəli sürdüyü təklifləri xatırladaraq demişdir ki, Azərbaycanın regional təhlükəsizlik məsələsinə yanaşması birmənalıdır: Qafqaz regionunun müxtəlif güc blokları arasında bölünməsinin qarşısını almaq. Prezident Heydər Əliyev Azərbaycanın bu mövqeyini 1993-cü ildən başlayaraq ardıcıl şəkildə həyata keçirmiş, bölgə ölkələrinin ərazisində xarici qoşunların və hərbi bazaların yerləşdirilməsinin, Qafqazın militaristləşdirilməsinin əleyhinə çıxış etmişdir.

Əli Həsənov ümummilli liderin xarici siyasətinin hazırda layiqincə davam etdirildiyini vurğulayaraq bildirmişdir ki, indi Qafqaz müxtəlif hərbi, siyasi və təhlükəsizlik maraqlarını və güc mərkəzlərini özünə cəlb edən strateji məkana çevrilmişdir. Azərbaycan Prezidenti İlham Əliyev ən mötəbər beynəlxalq tribunalardan dəfələrlə bəyan etmişdir ki, Cənubi Qafqazın geosiyasi perspektivləri və buradakı ölkələrin inkişafı, ilk növbədə, münaqişələrin və regional təhlükəsizlik probleminin həllindən, bölgədə sülh və sabitliyin təmin olunmasından asılıdır. Bu mənada, Qafqazdakı münaqişə ocaqları bütün regionun inkişafı yolunda maneədir...

Sonra konfrans öz işini “Heydər Əliyev və müasir Azərbaycan”, “Müstəqil Azərbaycanın sosial-iqtisadi inkişaf modeli”, “Azərbaycan inkişafın yeni mərhələsində” bölmələrində davam etdirmişdir.