Bakı, 15 sentyabr, Vüqar Seyidov AZƏRTAC

Sentyabrın 13-nə keçən gecə Ermənistanla Azərbaycan arasında şərti dövlət sərhədində erməni hərbçilərinin təxribatçı əməllərinin qarşısını almaq üçün rəşadətli Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin növbəti uğurlu əməliyyatı bir tərəfdən, gözlənilən effekti verdi, amma digər tərəfdən Ermənistan cəmiyyətini o dərəcədə təlatümə gətirdi ki, ölkənin indiki baş naziri Nikol Paşinyanın əyləşdiyi stul bir məqamda əməlli-başlı laxladı. Hökumət başçısının dünən Ermənistan Milli Məclisində, sonra isə birbaşa efirdə, feysbuk şəbəkəsində səhifəsində çıxışları bu dövlətin indiki vəziyyətinin çıxılmaz olduğunu əks etdirir, çünki əhalinin revanşist hissəsi bu vəziyyətlə barışmağa hazır deyil. İki qütbün - revanşist qüvvələrin fantastik ümidlərinin və ona tamamilə zidd olan real vəziyyətin qalvanizasiya Ermənistan Milli Məclisinin binası qarşısında “qırılmış qəlblərin” daşıyıcılarının kortəbii şəkildə toplaşmasına gətirib çıxardı, bu prosesin kulminasiya məqamında kütlə binanın darvazalarını qırmağa və içəri soxulmağa cəhd göstərdi - 2020-ci ilin noyabr ayında Ermənistanın baş naziri kapitulyasiya barədə üçtərəfli Bəyanatı imzaladığı gecədə olduğu kimi.

Nə deyəsən, bir tərəfdən, hər şey gözlənilən idi, lakin digər tərəfdən neçə dəfə eyni palçığa batmaq olar!

Ermənistan KİV-nin və sosial şəbəkələrin adi monitorinqi göstərir ki, bu gün erməni cəmiyyəti öz psixoloji tarixinin girdabındadır. Ümidsizlik, panika, isteriya “türklərin” opponenti... Bu uğursuz dövlətin indiki vəziyyətini və onun əhalisinin əhval-ruhiyyəsini əks etdirən başqa sözlər də sadalamaq olar. Siyasi partiya və hərəkatların liderləri bəyanatlarla çıxış edir, bütün bəlaların səbəbkarlarını həm daxili əleyhdarlarında, həm də xarici qüvvələrdə görürlər. Hər kəs başqasını təqsirləndirir, heç kəs öz səhvlərini görmək istəmir: “bütün təqsirlər məndə deyil, bir başqasındadır”.

Məsələn, “Vətən” partiyasının sədri, Ermənistan Milli Təhlükəsizlik Xidmətinin keçmiş direktoru Artur Vanesyan hesab edir ki, indiki vəziyyətdə təqsirkar Nikol Paşinyan və onun ölkəsinə “xəyanət etmiş”, onu tənha qoymuş, bütün əvvəlki bəlalarına görə Azərbaycanın hərəkətlərini pisləyərək onu “mükafatlandırmamış” xarici qüvvələrdir. O, necə deyərlər, yetənə yetir, yetməyənə daş atır - ATƏT-in də, BMT-nin Təhlükəsizlik Şurasının da (bu Şuranın dörd qətnaməsi barədə 30 il xatırlamırdılar, lakin indi birdən-birə təcili reaksiya göstərilməsi məqsədilə ona müraciət ediblər), KTMT-nin də, hətta RF-nin də adı çəkilir. Hamı Ermənistana “borcludur”. Hamı, təkcə “mələk kimi pak” olan Ermənistanın özündən başqa.

Vanesyan öz bəyanatında yazır: “Bunu dərk etmək zəruridir ki, bu gün yaranmış vəziyyətdə yuxarıda sadalanan dövlətlərin və strukturların, habelə beynəlxalq birliyin digər üzvlərinin məsələyə münasibət bildirməməsi, onların reaksiyasının ləngiməsi, ünvansız və ya qeyri-dəqiq olması, səbəblərindən asılı olmayaraq, Bakıda özbaşınalıq ab-havasını gücləndirəcək, yeni provokasiyalara və qanunsuzluqlara imkan yaradacaq. Buna müvafiq olaraq, yuxarıda adlarını çəkilən aktorlar bu gün sussalar, sabah onlar Azərbaycanın davranışına və addımlarına görə cavabdeh olacaqlar”.

Digər müxalifətçi deputat, Sarkisyanın “Namus” fraksiyasının nümayəndəsi Tiqran Abramyan öz feysbuk səhifəsində Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin uğurlarını etiraf edərək bütün təqsiri Ermənistandakı mövcud iqtidarın üzərinə qoyur. O yazır: “Mən bir daha təkidlə bildirirəm ki, bizim əsas problemimiz hakimiyyətdə olduğu 4 il ərzində Ermənistanı və Arsaxı həyat qabiliyyətindən və müqavimət göstərmək imkanından məhrum etmiş iqtidardır”. O daha sonra əlavə edir ki, “Azərbaycanın tələbləri daha hərtərəfli, daha ambisiyalıdır və bu istiqamətdə həm diplomatik iş, həm də fəal hərbi iş aparılır”.

Artıq iki sutkaya yaxındır ki, “Teleqram” sosial platforması sözün həqiqi mənasında qaynayır, müxtəlif kanallarda Ermənistanın indiki vəziyyətinin təqsiri gah bir, gah başqa qüvvələrin üzərinə qoyulur, heç kəs Vətənin uçuruma yuvarlanmasına öz şəxsi “töhfəsini” görmək istəmir. Onların arasında çox iddialı, hətta sərsəmlik dərəcəsinə görə komik təsir bağışlayanlar da var. Bəziləri isterikaya uyaraq Azərbaycanın neft infrastrukturuna, Bakı-Tbilisi-Ceyhan boru kəmərlərinə, qaz kəmərlərinə, hətta işğaldan azad edilmiş ərazilərdə tikilmiş yeni aeroportlara “İskəndər” raketləri yönəlməyə çağırırlar. Əlbəttə, dağıtmaq qurmaq deyil. Onların yaralı qəlbində hələ də belə bir ümid var ki, boru kəmərinin müəyyən hissəsini zədələməklə tarixin çarxını döndərmək mümkün olacaq.

Biz bu bədbəxtləri müəyyən mənada başa düşürük - bir gecəyə, bir günə fantastik arzulardan yaxa qurtarmaq asan məsələ deyil. Xüsusən ona görə ki, bu qədər vaxt və ağrılı ibrət dərsləri, Ermənistanın ah-zarı fonunda qonşu Azərbaycanın uğurları barədə gündəlik məlumatlar kimi yardımçı materiallar olduğu halda bunu tədricən etməyiblər. Bu bədbəxtlər bunu tədricən etmək istəmirsə, bir saatda ayıla biləcəklərmi?! Əsla! İndi onların bircə çarəsi qalıb - Şerinə və RF Dövlət Dumasının digər iddialı deputatlarına yalvarsınlar ki, tezliklə Bakıya taktiki nüvə zərbəsi endirilsin.

Qonşu ölkədə on minlərlə abunəçiləri olan qrafomanlar arasında vəziyyət belədir.

Bəzi başqa müəlliflər səfərbərlik elan etməyə çağırırlar. Guya bu, nəyisə dəyişəcək. Əlbəttə, dəyişəcək, amma yalnız kəmiyyətcə - Yerevana gedən tabutların sayı artacaq.

Sosial şəbəkələrdəki bu postlarla eyni vaxtda Yerevan küçələrində əsl vakxanaliya müşahidə olunur. Məsələn, dünən iqtidarpərəst deputat Ovik Ağazaryana hücum ediblər. Onun sülhə çağırması hələ də Kür çayında çimmək arzusu ilə yaşayanları qəzəbləndirib. Nə deyəsən, bəzi ermənilər ölkədə davamlı sülh olmasını istəmirlər, görünür, Yerevanın Yerablur memorial qəbiristanlığında anaların tükürpədici nalələrini eşitmək onlar üçün xoşdur.

Görünür, onların taleyi belə imiş...

Biz isə öz işimizi davam etdirməliyik - kimi işğaldan azad edilmiş ərazilərdə bərpa-quruculuq işləri aparmalı, kimi dövlətin sərhədlərini və vətəndaşların sakit həyatını qorumalı, biz isə bu ipə-sapa yatmayan qonşu ölkədə ictimai əhval-ruhiyyəni izləməkdə davam etməli, onların KİV və sosial şəbəkələrində hər gün monitorinq aparmalıyıq, bəzən həmin mənbələrdə oxuduqlarımız bizi dəhşətə gətirsə də...