Bakı, 4 noyabr, AZƏRTAC

Sayad şəhid olmamışdan iki gün əvvəl müharibənin qızğın vaxtlarında evə zəng vurmuşdu. Ona sağ-salamat gələcəyinə söz verməsini istədim. Sadəcə gələcəyəm dedi. Sözünün üstündə durdu, gəldi, amma şəhid kimi…

Bunu AZƏRTAC-a müsahibəsində Vətən müharibəsi şəhidi Sayad Hacıyevin anası Simuzər Hacıyeva deyib.

O, fikirlərinə belə davam edib: “Bağçada müəllimə işləyirəm, balaca uşaqlara tərbiyə verirəm. Bu gün düşünürəm ki, ən gözəl tərbiyəni elə öz oğluma vermişəm, uşaqlıqdan ona Vətənə sevgini aşılamışam. Bir ana üçün övladının yoxluğundan danışmaq çox çətindir. Lakin Sayad mənim üçün yaşayır. Biz analar şəhid övladlarımızın varlığını, onların bizə toxunduğunu, yanımızda olduğunu hiss edir, hətta görürük də. Bu, Allahın bir möcüzəsidir. Bu, bizə səbir dözüm verir…”.

Necə gəlsən qəbulumdur, təki sən gəl...

Simuzər Hacıyeva üçün Sayad haqqında keçmişdə danışmaq çox çətindir, lakin o, mətanətini qoruyaraq Sayaddan söhbət açır: “Sayad uşaqlıqdan sözəbaxan, çox ağıllı, həssas oğlan idi, heç kimin qəlbini qırmazdı. 2019-cu ildə Bakı şəhər Dövlət Dəmir Yolu Liseyini bitirib hərbi xidmətə yollandı. Sayadı son dəfə 2020-ci ilin yanvarında məzuniyyətə gələndə gördük. Geri qayıdanda hərbi hissəyə qədər onunla getdik. Hərbi hissəyə qayıdan vaxt ikimizi də ağlamaq tutdu. Sanki sonuncu dəfə bir-birimizə sarıldığımızı hiss edirdik. Elə də oldu. İki aydan sonra koronavirus pandemiyası başladı, karantin rejimi tətbiq edildi və biz onu bir daha görə bilmədik. Ara-sıra telefonla danışırdıq. Sayadın hərbi xidməti bitirməyinə günlər qalmışdı ki, müharibə başladı. Hələ müharibədən bir neçə ay əvvəl danışanda evə yeni formada gələcəyini demişdi. Özü də bilirdi ki, hərbi formanı çox sevirəm. Ona dedim ki, tələsmə, hələ gəlməyinə üç ay var, onda alarsan. Sonra da necə gəlsən qəbulumdur, təki sən gəl dedim. O sözləri deyəndə düşünmədim ki, Sayad üçrəngli Bayrağa bükülüb gələcək və mən qəbul etməli olacağam…

Tovuz döyüşləri başlayanda Yevlaxda hərbi hissədə idi. Onunla danışanda dedi ki, birlikdə xidmət edən hərbi qulluqçulardan döyüşə gedənlər var. Ona dedim ki, birdən səni də aparsalar, ehtiyatlı ol, özünü qoru. Dedi, narahat olma, ana gəlmişik Vətənə borcumuzu verək. Nəsə olsa, narahat olmayın. Hələ onda dedim ki, oğul, əgər getsən mütləq başını qoru, sənə əl taparam, ayaq taparam, hətta göz də taparam, amma başını qoru. Vətən müharibəsində şəhid olmasına səbəb boynunun arxasından qəlpə yarası alması oldu. Sayad ilk dəfə idi ki, dediyimə əməl etməmişdi…

Sayad nə qədər mülayim xarakterə malik idisə, bir o qədər də qorxmazlığı, cəsarəti ilə seçilirdi. Vətən müharibəsi başlayanda da Sayad tərəddüd etmədən irəli atılanlardan oldu. Tərtər rayonunun Suqovuşan qəsəbəsi və Talış kəndi, eyni zamanda, Ağdərə istiqamətlərində aparılan hərbi əməliyyatlarda iştirak etdi. Oktyabrın 14-də Suqovuşanda şəhadətə ucaldı.

Sanki 14 rəqəmi Sayadın taleyini həll etdi...

Sayadla son dəfə oktyabrın 12-də danışdıq. Həmin gün iki dəfə zəng vurmuşdu, xeyli söhbət elədi bizimlə. Mən ona deyəndə ki, müharibəni kinolarda, filmlərdə görmüsən. Dedi burada şahid olduqlarım qarşısında kinolar, filmlər yalandır. Burada hər şey tamam fərqlidir. Allahın izni ilə gələndə danışaram. Dedim söz ver ki, salamat gələcəksən. Dedi gələcəyəm, söz verirəm ki, gələcəyəm. Amma sağ-salamat gələcəyəm demədi. Gəldi, amma şəhid kimi, öz ayaqları ilə getdiyi yolu, çiyinlər üstündə geri qayıtdı…

Sonradan mənə döyüş yoldaşları demişdi ki, şəhid olacağı Sayadın ürəyinə damıbmış, bunu bizdən gizlətsə də, döyüş yoldaşlarına deyibmiş.

Şəhid olduğu gün də yuxuma girmişdi. Gecə yuxuda gördüm ki, ailəlikcə evdən çıxanda qarşımızda müharibənin görüntüsü canlanır. Yuxuda Sayadı getməyə qoymuram. Sayad əlimdən tutub dedi ki, ana, mən and içmişəm, getməliyəm. O, əlimi buraxaraq getdi. Sayad həmin gün şəhid oldu. Sayad yuxuda mənimlə halallaşdı, sağollaşdı. Əlini buraxdığım zaman ona Allaha əmanət ol dedim. Mən onu Allaha əmanət elədim… Ən maraqlısı odur ki, Sayad martın 14-də doğuldu, oktyabrın 14-də isə şəhid oldu. 14 rəqəmi Sayadın taleyini həll etdi sanki…

Sayadın nəşini bizə üç gün sonra - oktyabrın 17-də təhvil verdilər. Əvvəl Sayadı 300-500 nəfər tanıyırdısa, indi minlərlə insan tanıyır. Sayad bizi də hər kəsə tanıtdı. Biz onunla fəxr edirik, qürur duyuruq…”.

Suqovuşana dəmir yolu xətti çəkiləcək, ilk qatarın maşinisti mən olacağam

Sayadın ən böyük arzularından biri azad olunmuş ərazilərdə maşinist kimi qatar sürmək olub. Şəhidin anası AZƏRTAC-ın müxbiri ilə söhbətində deyib: “Sayad “elektromaşinist” ixtisası üzrə təhsil almışdı. Suqovuşan azad olunandan sonra döyüş yoldaşlarına deyirmiş ki, vaxt gələcək buraya dəmir yolu xətti çəkiləcək və ilk qatarın maşinisti mən olacağam, siz də mənim ilk sərnişinlərim olacaqsınız. Çox təəssüf ki, bu arzusu da həyata keçmədi. Balaca qardaşı Araz Türkiyənin Sivas şəhərində kompüter mühəndisliyi üzrə təhsil alır. Bu, Sayadın arzularından biri idi. Qardaşının bu sahədə təhsil almasını çox istəyirdi. Araz Sayadın arzusunu yerinə yetirir.

Sayadgil müharibə zamanı üç gün mühasirədə qalıblar

Şəhidin atası Azad Hacıyev böyük övladları olan Sayadla aralarında rəsmiyyət olmadığını, hətta bir-birilərinə dost-sirdaş münasibəti bəslədiklərini deyib: “Yeri gələndə mən ondan məsləhət alırdım. Ağlına, zəkasına heyran qalırdım. O, hər zaman öz nümunəvi davranışı ilə başımızı uca eləyib. Allah da onu ən sevimli bəndələrindən birinə çevirdi. Sayad həmişə bizimlədir. Bir ömür də bizimlə yaşayacaq. Sayad müharibə dövründə də şücaəti, vətənpərvərliyi ilə seçilənlərdən olub. Onun komandirinin dediklərini heç zaman unutmayacağam. Suqovuşanda üç gün mühasirədə qalıblar. Zabit deyir ki, bölükdən ümidimi üzmüşdüm. Üç gün təminat, təchizat, yox imiş, ərzaq, su çatışmazlığından əziyyət çəkirmişlər. Həmin günlərdə uşaqlarda ruh düşkünlüyü olmayıb. Əksinə hamısı bir-biri ilə zarafatlaşır, hamısı bir-birindən dəstək alırmış. Komandirləri onlara başlarını gözləməyi tapşırıb ki, snayperlə vurmasınlar. Üçüncü gün xüsusi təyinatlılarımız köməyə gələrək onları mühasirədən çıxarıblar. O anları yaşayan övladlarımızı, qardaşlarımızı unutmaq olmaz”.

Qeyd edək ki, Vətən müharibəsi şəhidi Sayad Hacıyev Prezident İlham Əliyevin müvafiq sərəncamları ilə “Vətən uğrunda”, “Suqovuşanın azad olunmasına görə” və “Cəsur döyüşçü” medalları ilə təltif olunub.