Bir zamanlar ekranda heyranlıqla izlədiyi döyüşçülər kimi oldu - 19 yaşlı şəhid Seymur Əzizalıyev
Bakı, 22 sentyabr, AZƏRTAC
Bəzən bir uşağın dilindən çıxan sadə bir cümlə illər sonra onun həyatının ən dəqiq ifadəsinə çevrilir. Seymur da uşaqlıqdan hansı peşənin sahibi olmaq istədiyini bilirdi. Bayrağın dalğalanmasına baxanda gözləri parlayır, televizorda, sosial şəbəkələrdə döyüşçüləri izləyəndə isə özünü onların sırasında görürdü.
Seymur Teyyub oğlu Əzizalıyev 2004-cü il iyulun 27-də İmişli rayonunda anadan olub. Onlar ailədə iki qardaş, üç bacı idilər. Seymur evin sonbeşiyi idi.
Uşaqlıqdan güləş və kikboksinq ilə məşğul olur, rayonlararası yarışlarda dəfələrlə birinci yer tuturdu. İdman onun fiziki gücünü, Vətən sevgisi isə xarakterini formalaşdırırdı. Bayrağımızın dalğalanmasını sevirdi, bir gün özü də onu ucalara qaldırmaq istəyirdi.
44 günlük Vətən müharibəsi başlayanda Seymurun 16 yaşı var idi. Ordumuzun uğurlu döyüşləri, torpaqlarımızın azad olunması barədə xəbərlərin heç birini qaçırmırdı. İmişliyə şəhidlərimizin nəşləri gətiriləndə isə müharibənin ağrısını yaxından hiss edir, düşmənə qarşı nifrəti daha da güclənirdi.
Xüsusi təyinatlıların Şuşanı sıldırım qayalara dırmanaraq, əlbəyaxa savaşaraq azad etməsi, Qarabağdakı döyüşlər barədə görüntüləri, qəhrəmanların çıxışlarını bir-bir izləyirdi. Bir gün arzusunu açıq dedi: “Mən də Xüsusi Təyinatlı Qüvvələrdə (XTQ), xüsusilə kəşfiyyat bölüyündə xidmət edəcəyəm”.
2022-ci ildə həqiqi hərbi xidmətə yollandı. 1 metr 89 santimetr boya malik Seymur cüssəli, idmanla məşğul olduğundan isə fiziki cəhətdən hazırlıqlı idi. Tale onu arzuladığı yerə apardı – XTQ-nin hərbi hissələrindən birində xidmətə başladı.
Seymur üçün bundan sonrakı günlər sanki uşaqlıqdan çəkdiyi xəritənin üzərində irəliləmək idi. Kurslar, hazırlıqlar, idman normativləri, atışlar... O, hər mərhələni keçdi. Fəxri fərmanlarla təltif olundu.
XTQ-nin kursunu uğurla tamamlayıb kəşfiyyat bölüyünə seçildi.
İllər əvvəl “Mən də XTQ-də kəşfiyyat bölüyündə xidmət edəcəyəm” deyən həmin uşaq artıq formasını geyinmişdi.
Qardaşı Samir Əzizalıyev AZƏRTAC-ın müxbiri ilə söhbətində deyib: "2023-cü il iyulun sonlarında Seymurun doğum gününü keçirmək üçün xidmət etdiyi hərbi hissəyə getdik. Həmin vaxt onun 19 yaşı tamam olurdu. Heç kim bilmirdi ki, iki ay sonra Seymur qürrələnərək izlədiyi tarixin bir parçasına çevriləcək...”
Antiterror əməliyyatı başlayanda bir vaxtlar XTQ-nin döyüşçülərini izləyən, onların Şuşanın sıldırım qayalarına necə dırmaşdığını heyranlıqla seyr edən o uşaq - Seymur artıq həmin döyüşçülərin arasında idi. O, Ağdərə, Xocalı, Xocavənd və Xankəndi istiqamətlərində döyüşərək hər addımda öz cəsarətini ortaya qoydu.
Döyüş yolunun son dayanacağı Xankəndi oldu. Burada o, iki silahdan istifadə edərək düşmənə ağır zərbələr endirdi, xeyli sayda canlı qüvvəsini məhv etdi. Özü isə adını Vətən fədailəri sırasına yazdırdı... Özü də arzuladığı formada, arzuladığı şəkildə...
"Sentyabrın 18-də bizimlə sonuncu dəfə danışdı. Səsində qəribə bir sakitlik var idi. Sanki bizi narahat etmək istəmirdi. Amma elə bil hər şey ürəyinə dammışdı. Dedi ki, vacib hərbi əməliyyata gedirəm. Özündən muğayat ol. Narahat olma. Atam, anam, bacılarım sənə əmanətdir. Əməliyyatın nə olduğunu və harada keçiriləcəyini soruşanda hərbi sirr olduğunu dedi və əlavə məlumat vermədi. “Rəsmi məlumat yayılanda bilərsən”, - dedi. Sabahı gün Ordumuzun antiterror əməliyyatına başlaması haqqında rəsmi məlumat yayıldı. Bildim ki, qardaşım da döyüşdədir. Açığı dərindən narahatlıq keçirsəm də, bildirmədim. “Seymur çox güclüdür, ona heç nə olmaz”, - deyə özümü inandırmağa çalışdım. Neqativ fikirləri qovmağa çalışdım, amma onun son sözləri elə hey ağlımda fırlanırdı - Evdəkilər sənə əmanət...
Növbəti gün Ordumuzun hərbi əməliyyatı uğurla tamamladığı və suverenliyimizin bərpa olunduğu xəbərinə sevindik. Qardaşım da bu şərəfli tarixə adını yazdıranlar sırasında idi. Biz onun həmin xəbəri sevinclə bizimlə bölüşməsini gözləyirdik. Seymura onunla fəxr etdiyimi demək üçün səbirsizlənirdim. Gözüm telefonda qalmışdı. Zəng gəldi. Bir neçə söz bütün ailənin həyatını dəyişdi: Seymur sentyabrın 20-də Xankəndidə şəhid olmuşdu. Cəmi 19 yaşı var idi...
Hərbi xidmətdən tərxis olunmasına cəmi üç ay qalmışdı. Qismət olmadı. Üstəlik, Seymur hərbidən ayrılmaq istəmirdi. Deyirdi ki, XTQ mənsubu kimi xidmətimi davam etdirmək istəyirəm.
Onun hər bir sözü yaddaşımda dərin iz buraxıb. Son dəfə qardaşımın qarşısında dayanaraq deyil, məzarı başında onunla qürur duyduğumu söylədim. Əminəm ki, Seymur məni eşidir....", - deyə S.Əzizalıyev qeyd edib.
Uşaqlıqda “Bayrağımızı yüksəklərə qaldırmaq istəyirəm”, - deyən Seymur son nəfəsi ilə həmin bayrağı zirvələrdə dalğalandıranlardan oldu, özü də arzuladığı formada...
Seymur Əzizalıyev şəhadətindən sonra 3-cü dərəcəli “Vətənə xidmətə görə” ordeni və “Vətən uğrunda” medalı ilə təltif olundu.
O, 19 yaşına ən böyük arzularını sığdıra bilən qəhrəman kimi tarixə düşdü. Başdaşında arzuladığı formada şəkli... Məzarı başında isə uşaqlıqdan sevdiyi, uğrunda canından keçdiyi bayraq dalğalanır...
Müxbir - Göyçək Mahmudlu
Bölmənin digər xəbərləri
