ŞƏRHÇİNİN QEYDLƏRİ BİRCƏ ŞEY QALIRDI – QALİB GƏLMƏK... BİR DAHA UELS–AZƏRBAYCAN OYUNU HAQQINDA
Futbol üzrə 2010-cu ildə keçiriləcək Dünya çempionatının seçmə mərhələsində Azərbaycan yığma komandasının oyunlarının cədvəli elan ediləndə futbol həvəskarlarının çoxu kimi, mən də bu il qazana biləcəyimiz xalların etimal edilən sayını hesablamağa çalışdım. Xatırladım ki, 2008-ci ildə futbolçularımız növbə ilə Uels, Lixtenşteyn və Finlandiya komandaları ilə oynamalıdırlar.
Mənim proqnozlarıma görə, bizim komanda Uels yığma komandası ilə onların meydanında görüşü uduzmalı deyildi. Rəqiblərimizn heyətində problemlər yarananda bu əminlik daha da möhkəmləndi - ev sahiblərinin əsas oyunçularından bir neçəsinin zədələnməsi sentyabrın 6-da onların Azərbaycan komandasına qarşı görüşdə meydana çıxmalarına imkan vermədi. Oyundan əvvəl Kardiffdə öz komandalarının qələbəsinə inanmayan yerli fanatlarla söhbətim ümidimi bir qədər də artırdı. Yeri gəlmişkən, həmin oyuna cəmi 10 min bilet satılması faktı da azarkeşlərin heç də nikbin olmayan ovqatını təsdiq edirdi.
Matçın ilk dəqiqələrindən məlum oldu ki, ingilis futbolunun tərəfdarları heç bir “qeyri-adi” sürpriz hazırlamamışlar. Onlara özlərinin məşhur “Milenium” stadionunda qalib gəlmək olardı. İdman həvəskarlarının əksəriyyətinin bu oyuna tamaşa etdiyini nəzərə alaraq, oyunun gedişini təkrar şərh etməyə ehtiyac duymuram. Buna görə də oyunun qiymətləndirilməsi barədə söhbət açmaq istərdim.
Bizim futbolçular yaxşı oynadılar, amma uduzdular. Nə yaxşı ki, minimal hesabla. Bir xal qazanmaq şansı vardı, ona da hakimin qeyri-obyektivliyi mane oldu. Söhbət etdiyim azarkeşlərin və AFFA funksionerlərinin ümumi fikri belədir.
Birinci tezis. Əgər sən yaxşı oynayırsansa, nəticə olmalıdır. Futbolda isə, məlum olduğu kimi, üç nəticə mümkündür: qələbə, heç-heçə və məğlubiyyət. Bu oyunda bizim göstəricimiz üçüncü varianta uyğun oldu.
İkinci tezis. Oyunu təhlil edəndə məlum oldu ki, biz böyük hesabla uduzmazdıq.
Üçüncü tezis üzərində bir qədər ətraflı dayanmaq lazım gələcək. Razıyam ki, Kardiffdə biz ya qalib gəlməli, ya da heç-heçə etməli idik. Bunların heç biri olmadı. Deməli, əsas problem özümüzdədir. Belə təsəvvür yaranırdı ki, hakimin bizim qapıya “penalti” təyin etməsi ədalətsizdir. Oyundan sonra Rəşad Sadıxov mənə dedi ki, həmin epizodda o, rəqibinə heç toxunmamışdı da. Rəşada inanmaya bilmərəm. Əgər meydan sahibləri bu “penalti”ni reallaşdırmış olsaydı, birmənalı şəkildə deyə bilərdik ki, uduzmağımız hakimin səhvinin nəticəsidir. Lakin məlum olduğu kimi, qapıçımız Kamran Ağayev 11 metrlik cərimə zərbəsini dəf edə bildi.
Hakimin Fabio Luisi meydandan çıxarması düzgün deyildi. Bəli, bu futbolçuya qaydanı pozduğuna görə sarı vərəqə göstərilməli idi. Lakin referi onu da nəzərə ala bilərdi ki, bizim legionerin artıq bir sarı vərəqi vardı, ikincisi isə avtomatik olaraq qırmızı vərəqəyə çevrilirdi. Amma... bunlar artıq yüksək humanizm məsələləridir.
Fikrimcə, görüşün son 20 dəqiqəsində Fabionun meydanda olub-olmaması oyunun nəticəsinə təsir göstərməyəcəkdi. Statistikaya görə, Fabio Luisin Uels-Azərbaycan matçında keçirdiyi 68 dəqiqə ərzində də, onun meydanda olmasının heç bir xeyri yox idi. Bu oyunçunun faydalı iş əmsalını sıfıra bərabər hesab etmək olar. O, bir dəfə də olsa, topu bizim hücumçulara dəqiq ötürməmiş, onu rəqib komandanın oyunçularından almamış, rəqiblərin qapısına dəqiq zərbə vurmamışdır.
83-cü dəqiqədə bizim komanda top buraxdı. Bu, daha tez ola bilərdi, lakin qapıçımızın ustalığı valliyalıların istəyinin daha tez gerçəkləşməsinə imkan vermədi. Hətta yerli azarkeşlər də azərbaycanlı qolkiperi alqışlayırdı. Bizim jurnalistlərdən biri hətta proqnoz verdi ki, İngiltərə klublarının birində Kamranın yeri bu oyundan sonra hazırdır.
Bir də deyirəm: Uelsdən ən azı bir xalla qayıtmalı idik. Hətta arbitrin qeyri-obyektivliyi üzündən çoxsaylı sarı vərəqə aldıqdan sonra belə “heç-heçə” hesabını qoruyub saxlaya bilərdik, əvəzləmələr aparmaqla oyunçuları meydandan çıxarılmaqdan sığortalamaq olardı. Lakin biz heç bir oyunçunu əvəz etmədik. Halbuki istisnasız olaraq bütün komandalar bu imkandan istifadə edərək bir neçə saniyə vaxt udurlar.
Bu oyun bir daha göstərdi ki, futbolda topu qapıdan ayaqla və başla keçirməkdən əlavə, ağılla da qalib gəlirlər.
AFFA rəhbərliyinə təşəkkürümü bildirmək istərdim. Bizim oyunçular və azarkeşlər üçün hər cür şərait yaradılmışdı. Komanda oyunlara ən yaxşı laynerlərdə uçur, ən yaxşı otellərdə yerləşir, oyunçular məşhur firmanın istehsalı olan əla idman forması ilə təchiz olunmuşdur. Bir sözlə, ölkəmiz çox yüksək səviyyədə təmsil olunmuşdur. Bircə şey qalır - qalib gəlmək...
Bölmənin digər xəbərləri
