Qərb özü ikili standartlarla Azərbaycanı özündən uzaqlaşdırır
(Tomas de Vaalın son çıxışları barədə)
Bakı, 10 oktyabr (AZƏRTAC). Kütləvi informasiya vasitələrində artıq xəbər verildiyi kimi, Beynəlxalq Karneqi Sülh Fondunun Qafqaz üzrə eksperti Tomas de Vaal “Amerikanın səsi” radiosuna verdiyi müsahibədə bildirib ki, “qarşılıqlı kompromislər əsasında sülhə nail olunması Azərbaycanı Qərb ilə Şərq arasında mühüm strateji dəhlizə çevirərdi”. Onun sözlərinə görə, “kompromislər danışıqlar masasının üstündədir. Azərbaycan Dağlıq Qarabağ ətrafındakı yeddi rayonu, ensiz Laçın dəhlizi istisna olmaqla, geri alacaq. Azərbaycan istədiyinin hamısını almayacaq. Məsələn ola bilsin ki, Xankəndi üzərində Azərbaycan bayrağı qaldırılmayacaq, lakin qalan bütün məsələlər onun istədiyi kimi olacaq”.Tomas de Vaala xatırlatmaq yerinə düşərdi ki, Azərbaycan heç vaxt HƏR ŞEYİ almaq istəməyib. O yalnız ÖZÜNÜNKÜNÜ almaq istəyir. “Qarşılıqlı kompromislər” konsepsiyası təkzib edilməlidir, çünki qarşılıqlı kompromislər o halda mümkündür ki, işğal da qarşılıqlı olsun. Azərbaycan Ermənistanın bircə qarış belə torpağını işğal etməyib. İşğal altında olan - Dağlıq Qarabağ və ona bitişik yeddi rayondur. Yəni bütün dünya tərəfindən Azərbaycanın ayrılmaz hissəsi kimi tanınmış ərazilərdir. Belə olan təqdirdə Bakı nə münasibətlə sevinməli, öz torpağının qaytarılması xatirinə yenə də öz maraqlarını güzəşt etməlidir? Bu halda Ermənistan tərəfindən kompromis nədən ibarət olacaq? Bu qondarma “qarşılıqlı kompromisə” Yerevan hansı ərazini töhfə edir? Axı əgər Bakı Tomas de Vaalın tamamilə fantastik təklifini qəbul edərək Xankəndi üzərində Azərbaycan bayrağının daha heç vaxt qaldırılmaması ilə razılaşarsa, onda Azərbaycanın ərazisi azalar, Ermənistanın ərazisi isə artar və ya Azərbaycanın de-fakto ilhaq edilmiş və Ermənistana inteqrasiya olunmuş ərazisi hesabına ikinci erməni dövləti yaranar. Bu halda erməni tərəfinin kompromisi nədən ibarətdir? Bəlkə Ermənistanın onsuz da qaytarmağa borclu olduğunu qaytarmasında?
“Qarşılıqlı kompromislər” olmasa da, Azərbaycan Qərb ilə Şərq arasında strateji dəhlizin mühüm tərkib hissəsidir. Əksinə, əgər Yerevan Xankəndi üzərində Azərbaycan bayrağı qaldırılmayınca Ermənistan dövlətinin daim təcrid olunacağı regional layihələrə qoşulmaq istəyirsə, kompromislər barədə məhz Yerevan fikirləşməlidir.
Tomas de Vaalın bu yaxınlarda dərc edilmiş “Azərbaycan Qərb dövləti olmaq istəmir” sərlövhəli məqaləsində (bax: http://www.foreignaffairs.com/articles/142113/thomas-de-waal/azerbaijan-doesnt-want-to-be-western) Prezident İlham Əliyevin tvitter sosial şəbəkəsindəki səhifəsində yerləşdirilmiş “Azərbaycan bayrağı işğal edilmiş bütün ərazilər üzərində dalğalanacaqdır” sözləri ilə əlaqədar heyrətlənməsi ən azı qəribədir.
Bağışlayın, de Vaalın kənardan heç bir xatırlatma olmadan və tamamilə haqlı olaraq İŞĞAL EDİLMİŞ adlandırdığı ərazilər üzərində kimin bayrağı dalğalanmalıdır? Əgər söhbət Perunun və ya Zimbabvenin işğal edilmiş ərazilərindən getsəydi, onda Azərbaycan bayrağı haqqında bəyanat həqiqətən davakar bəyanata oxşayardı. Lakin bu işğal edilmiş ərazilər kimindir və onların işğaldan azad olunması və bu torpaqlar üzərində onların qanuni sahibi olan dövlətin bayrağının qaldırılması nə üçün davakar çağırış hesab edilir? Görəsən Tomas de Vaal Kiyevi “qarşılıqlı kompromislər”ə və Simferopol üzərində Ukrayna bayrağının qaldırılması ideyasından imtina etməyə çağırardımı və Prezident Poroşenkonun Donetsk və Luqansk üzərində Ukrayna bayrağı qaldırılacağını vəd etməsini “davakar” vəd adlandırardımı?
Qərb Tomas de Vaal kimi müəlliflərin timsalında özünün ikili standartları və riyakarlığı ilə Azərbaycanı özündən uzaqlaşdırır və əlindən gələni edir ki, Bakı Qərb dəyərlərinə ümidini kəssin və Qərb dövləti olmaq istəməsin.
Vüqar Seyidov
AZƏRTAC-ın siyasi icmalçısı
Bölmənin digər xəbərləri
