Əslən Basarkeçərdən olan Aqil Şərifov: Biz dədə-baba torpağımıza qayıtmaq istəyirik
Tərtər, 12 yanvar, Tahir Ağaməmmədov, AZƏRTAC
1988-ci ilin noyabrında dədə-baba yurdumuz olan Göyçə mahalının Kiçik Məzrə kəndindən deportasiya olunduq. O vaxt 20 yaşım vardı. Əhalidə qorxu, vahimə yaratmışdılar. Çox ağır, çətin günlər idi...
Bunu AZƏRTAC-ın bölgə müxbirinə Qərbi Azərbaycanın Göyçə mahalının Basarkeçər rayonunun Kiçik Mərzə kənd sakini Aqil Şərifov deyib.
Aqil Şərifov 34 ildən artıq vaxt keçməsinə baxmayaraq, doğulub boya-başa çatdığı, uşaqlığının, ilk gəncliyinin keçdiyi doğma kəndlərinin hər daşını, hər cığırını xatırladığını bildirir: “Kəndimizin təbiəti çox gözəl idi. Məzrə çayının yaxınlığında yerləşirdi. Kəndin ortasından magistral yol keçirdi. Gözəl bulaqlarımız vardı. Qarabulaq, Qır ərazisi, Qara İman çalası biçənəyi... Bu yerlər Məzrə kəndinin hər bir sakini üçün doğmadır, əzizdir. Kəndimizdə əhali maldarlıqla, taxılçılıq və tütünçülüklə məşğul idi. Bizim böyük meyvə bağımız vardı. Bağı atam salmışdı. Əgər kəndimizə getsəm, evimizi gözüyumulu taparam...”.
Məzrə kəndi qədim yurd yerlərimizdəndir. Aqil müəllim deyir ki, orada qədim alban və türk yadigarı olan abidələr vardı. “Kəndimizdə tarixi abidələr çox idi. Qədim alban qəbir daşları və hündür abidəyə bənzər daşlar var idi. 1980-ci illərin əvvəllərində ermənilər gəlib o daşları harasa apardılar. Biz o vaxt başa düşmürdük nə edirlər. Bir müddət sonra həmin daşları üzərlərində saxtalaşdırmalar apararaq gətirdilər. Kəndimizin qəbiristanlığında qədim qəbirlər var idi. Bundan başqa, Qarabulaq deyilən yerdə Azərbaycan türklərinə məxsus qədim qəbiristanlıq da vardı”.
Aqil Şərifov Qərbi Azərbaycanın erməniləşdirilməsi prosesindən də danışıb: “Ermənilər kəndimizdə 1905-ci və 1918-ci illərdə qırğınlar törədiblər. Sağ qalan sakinlər həmin vaxt kəndi tərk edib, sonrakı illərdə geri qayıdıblar. Mənim babamgil də həmin qırğınlar zamanı Tərtərə gəlib, bir müddətdən sonra kəndə dönüblər. Göyçə gölü bizim kəndin yaxınlığında idi. Sonradan Suriyadan erməni ailələri köçürdülər, bizim kəndin torpaqlarının bir hissəsini onlara verdilər. Suriyadan gələn erməni ailələrini bizim kəndlə Göyçə gölünün arasında yerləşdirmişdilər”.
Prezident İlham Əliyevin yerli televiziya kanallarına müsahibəsində Qərbi Azərbaycanla bağlı fikirlərini sevinc və qəhərlə izlədiklərini deyən Məzrə kənd sakini bir gün doğma yurdlarını görə biləcəklərini inamını ifadə edib. “Biz dədə-baba torpağımıza qayıtmaq istəyirik. Atamın 90, anamın isə 94 yaşı var. Ömürlərinin bu çağlarında onların da ən böyük arzuları dədə-baba yurdlarına qayıtmaqdır. Prezidentimizin dediyi kimi, Qərbi azərbaycanlılar öz dədə-baba torpaqlarına qayıtmalıdırlar, bu, onların hüququdur. Bildiyimizə görə, azərbaycanlılar yaşayan kəndlərin böyük əksəriyyətində ermənilər məskunlaşma aparmayıblar. Biz əminik ki, gün gələcək, Qərbi Azərbaycandan köçürülmüş sakinlər öz tarixi yurdlarına qayıdacaqlar”, - deyə Aqil Şərifov bildirib.
Xatırlatma: Azərbaycanlıların Qərbi Azərbaycandan, yəni indiki Ermənistan ərazisindən qovulması siyasi, hüquqi və humanitar ölçüsünə görə tarixdə misli-bərabəri olmayan ədalətsizlikdir. Bu proses 1905-1906, 1918-1921, 1948-1953 və 1988-1991-ci illərdə, xüsusilə şiddətli və amansız olub. Aparılmış etnik təmizləmə nəticəsində azərbaycanlılar həmin ərazilərdən sürgün edilib və hazırda o yerlərdə ancaq ermənilər yaşayır. Ermənistan adlanan ərazidə azərbaycanlılara məxsus tarixi və mədəni irs, o cümlədən məscidlər və qəbiristanlıqlar kütləvi şəkildə dağıdılıb, yer adları dəyişdirilib, azərbaycanlılara qarşı sistematik xarakterli irqi ayrı-seçkilik həyata keçirilib.