Qazi Rəsul Abbasov: Yastığımız Vətən daşı, yorğanımız qar oldu...
Bakı, 29 iyun, AZƏRTAC
Abbasov Rəsul Firuz oğlu əslən Zəngəzur mahalından olsa da, 1992-ci il iyulun 13-də Bakida anadan olub. Asəf Zeynallı adına Musiqi Kollecini bitirib. Ailə üzvləri, qohumları deportasiya olunduqları mahalın gözəllikləri haqqında ona xeyli məlumat vermişdilər. Bu həsrətin üstünə Qarabağ dərdi də gəlmişdi. O, torpağımızın yağı düşmən tapdağı altına düşməsi ilə heç cür barışmırdı. Müsəlləh əsgər kimi Vətənin keşiyində hər zaman durmağa hazır idi. Rəsulun bu arzusunun həyata keçməsi üçün fürsət ötən ilin payızında yetişdi...
AZƏRTAC xəbər verir ki, Rəsul Abbasov Vətən müharibəsi uğrunda haqq savaşına oktyabrın 15-də qoşulub. Cəbrayıl və Qubadlı rayonları istiqamətində gedən döyüşlərdə iştirak edib.
O, həmin günləri xatırlayaraq deyir: "Ana Vətən torpağının azad edilməsi uğrunda müsəlləh əsgər kimi silaha sarılmaq, azğın düşməni işğal etdikləri ərazilərdən qovub çıxarmaq çoxdankı arzum idi. Ona görə də ilk gündən çox böyük vətənpərvərlik hissi, yurd sevgisi ilə həmin döyüşlərə qatıldım. O günlər heç vaxt unudulan deyil. Ermənistanda müxtəlif bəhanələrlə cəbhə bölgəsinə getmək istəməyənlər, döyüşdən yayınanlar nə qədər çox idisə, bizdə əlinə silah götürüb yurdumuzu yağılardan təmizləmək istəyənlər ondan qat-qat çox idi. Bu ölüm-dirim savaşında hər şeyi gözə almışdıq. Əlbəttə ki, bu savaşda hər şey ola bilərdi. Hər an, hər addımda ölümlə üz-üzə gəlsək də, heç kəs bir addım da geri qoymaq niyyətində deyildi. Çox şükür ki, hər şey istədiyimiz kimi oldu. Qələbə qələbə ardınca gəlirdi. Qazandığımız hər zəfər bizi daha da ruhlandırırdı. Haqq savaşından üzüağ çıxdığımıza görə özümü çox xoşbəxt hiss edirəm”.
Prezidentin sərəncamları ilə "Cəbrayılın azad olunmasına görə" və Qubadlının azad olunmasına görə" medalları ilə təltif olunan cəsur döyüşçü daha sonra deyib: “Amma nə edəsən ki, bu yol qurbansız olmur. Allahdan bütün şəhidlərə rəhmət, yaralılara şəfa diləyirəm. Onların xatirəsini, xüsusilə biz döyüş yoldaşları, heç zaman unutmayacaq. Bir səngərdə çiyin-çiyinə döyüşdüyün, çağırışına yetən, yaranı sarıyan, son patronunu səninlə bölüşən silahdaşını necə unutmaq olar? Müharibə mənə çox vəfalı və etibarlı dostlar qazandırdı. Onların çoxu ilə tanışlığımız olmasa da, ən çətin anlarda bir-birimizi xilas etməyə, qorumağa, yaralananda təhlükədən sovuşdurmağa hazır idik. Hətta öz həyatımız bahasına... Arzum budur ki, bu birliyimiz heç zaman pozulmasın".
“Mən musiqiçiyəm. Xanəndə kimi "Qarabağ şikəstəsi"nin, "Bayatı-Şiraz"ın Qarabağda, xüsusilə Şuşada səslənməsini arzu edirdim. Şəhid Xudayar Yusifzadənin ifa etdiyi "Vətən yaxşıdır" mahnısı, indiki adı ilə desək, "Xudayar təsnifi" sanki hamımızın daxilindən gəlirdi. "Qarabağ şikəstəsi", "Bayatı-Şiraz" Cıdır düzündə səsləndi. Necə deyərlər, “yastığımızı Vətən daşı, yorğanımızı qar” edib müqəddəs Vətən torpağına qovuşduq. Belə gözəl məkan üçün hər şeyə dözməyə dəyərdi. Qoy, Vətənimiz həmişə belə gözəl, yurdumuz həmişə belə cənnət, oğlanlarımız həmişə belə cəsur olsunlar!”, - deyə Rəsul fikrini yekunlaşdırıb.
Bölmənin digər xəbərləri
