Azərbaycan öz xoş məramını bir daha nümayiş etdirir - ŞƏRH
Bakı, 1 sentyabr, AZƏRTAC
Qarabağ iqtisadi rayonunda yaşayan erməni milliyyətindən olan sakinlərin ehtiyaclarını qarşılamaq üçün Azərbaycan Qızıl Aypara Cəmiyyətinin ayırdığı ərzaq karvanı üç gündür ki, Ağdam-Əsgəran-Xankəndi yolunun girəcəyindədir. “Humanitar fəlakətlə” üzləşənlərin onlara ünvanlanan yükə sahib çıxmaması, “aclıq şousu” təşkil edənlərin hər gün bir hava çalması ölkəmizin hər bir sakinində narazılıq və hiddət doğurur.
“Zəfər” Şəhid Ailələrinə Dəstək İctimai Birliyinin sədri Sevinc Alizadə AZƏRTAC-ın müxbiri ilə söhbətində deyib: “Tarixən xeyirxah əməl sahiblərini xoş üz və mehriban münasibət göstərildiyinin şahidi olmuşuq. Azərbaycan Qızıl Aypara Cəmiyyətinin bu humanist addımına erməni tərəfinin münasibəti heç cür başadüşülən deyil. Adama deyərlər bəy dediyin nədir, bəyənmədiyin nədir? Əgər doğrudan da sizə çörək, ərzaq lazımdırsa, üç gündür yolları niyə bağlamısız? Harada görünüb ki, sənə çörək gətirənləri sutkalarla məhrumiyyətlərə qərq edəsən? Bu cür hərəkətlər acıq şəkildə göstərir ki, qondarma rejim və separatçılar ölkəmizin həmin bölgəsində yaşayanların cəmiyyətə inteqrasiyasında maraqlı deyillər. Əgər həqiqətən də humanitar yardıma ehtiyac varsa, o zaman yol açıq olmalıdır və göndərilən yardımlar maneəsiz olaraq ünvanına çatdırılmalıdır. Bir də ki, yardımın hansı yolla gəlməyinin məsələyə nə aidiyyəti var? Əgər söhbət həqiqətən də ərzaq ehtiyacından gedirsə, buyur, bu da sənin üçün tonlarla un. Yox, “aclıq şousu” adı altında haray-həşir salıb dünyaya blokada şəraitində yaşadığınızı nümayiş etdirmək istəyirsinizsə, bu, artıq riyakarlıqdan, simasızlıqdan başqa bir şey deyil”.
İctimai Birliyin sədri daha sonra öz narahatlığını belə ifadə edib: “Ermənilərin bu hərəkətini heç nə ilə müqayisə etmək olmur. Onlar özlərini ərköyün uşaq, cığal oyunçu kimi aparırlar. Yardımın hansı yolla gətirilməsi nəyi həll edir? Azərbaycan Qızıl Aypara Cəmiyyətinin ərzaq yükü göndərməsi Qarabağda yaşayan ermənilərin taleyindən “narahat” olan Ermənistana, onun havadarlarına, eləcə də dünya ictimaiyyətinə Ağdam-Xankəndi yolunun açıq olduğunu, Azərbaycan qanunvericiliyinə uyğun şəkildə buradan yardım göndərməyin mümkünlüyünü göstərir. Laçın yolunun siyasiləşdirilməsinə və ya ona hər hansı bir xüsusi funksiya verilməsinə nə ehtiyac var? Məgər hansısa yoldan keçib gəlmək ərzağa dad gətirir? Nə fərqi var, yardımın hansı yolla çatdırılması nəyi həll edir ki? Əvvəla, erməni milliyyətindən olanların yaşadığı ərazi tarixi Azərbaycan torpağıdır. Bunu Ermənistan rəsmiləri də etiraf ediblər. İkincisi, həmin ərazidə yaşayanların hansısa problemi varsa, bu, Azərbaycan hökumətinin səlahiyyətlərinə aiddir və bunu Azərbaycan hökuməti də həll etməlidir. Yox, həmin ərazidə yaşayan ermənilər bundan imtina edirlərsə, bu, artıq qaşınmayan yerdən qan çıxarmaqdır. Onların ağlı yenə də ötən əsrin 80-ci illərinin axırlarına, 90-cı illərinin əvvəlinə gedir ki, yenə də özlərinin ağır vəziyyətdə və “blokada şəraitində” yaşadıqlarını, məhrumiyyətlərə düçar olduqlarını, aclıq çəkdiklərini aləmə car çəksinlər. Məqsəd ancaq gərginlik yaratmaq, bölgədə qeyri-müəyyənliyi uzatmaq və mövcud vəziyyətdən Azərbaycanın əleyhinə istifadə etməkdir”.
Müsahibimiz öz mövqeyini bu fikirlərlə yekunlaşdırıb: “Ölkəmiz öz xoş məramını bir daha nümayiş etdirir, kifayət qədər səbirli və humanist mövqedən çıxış edir. Lakin ərköyünlüyün, cığallığın da bir həddi var. Ya Azərbaycan dövlətinin qayda-qanunlarını qəbul edib dinc yanaşı yaşamaq, ya da bununla razılşamadığın təqdirdə bizim ölkənin sərhədlərindən kənarda özünə yaşayış yeri seçməlisən. Xalqımız özünün çoxəsrlik tarixində, keçdiyi inkişaf yolunda ona naxələf çıxanlara bunu dəfələrlə nümayiş etdirib. Bizimlə yaşamaq istəyənlərin göz üstündə yeri var, yaşamaq istəməyənlərin isə yolu həmişə açıqdır”.
Bölmənin digər xəbərləri
