Çörək qədri bilməyənlərin növbəti əməlləri də iflasa uğrayacaq
Bakı, 31 avqust, AZƏRTAC
Avqustun 29-da Azərbaycan Qızıl Aypara Cəmiyyəti tərəfindən Qarabağda yaşayan erməni milliyyətindən olan sakinlərin ehtiyaclarını ödəmək üçün Bakıdan göndərilən humanitar yardım karvanı hələ də ünvanına çatmayıb. İki TIR-dan ibarət 40 ton yükün keyfiyyət sertifikatı Azərbaycan ərazisində müvəqqəti yerləşdirilən Rusiya sülhməramlılarına təqdim edilib.
Beynəlxalq Avrasiya Mətbuat Fondunun rəhbəri Umud Rəhimoğlu bununla əlaqədar AZƏRTAC-ın müxbirinə deyib: “Azərbaycan Qızıl Aypara Cəmiyyətinin bu addımı xeyirxahlıq və humanistliyin daha bir nümunəsidir. Tarixən biz görmüşük ki, çörək bütün nemətlərin şahı hesab edilib, onu hər şeydən uca tutublar. Gələn qonağın da qarşısına duz-çörəklə çıxıblar. Əslində çörəyin bişirildiyi, hasil olduğu un da çox müqəddəs nemətdir. Erməniəsilli sakinlərin son iki gündə onlara ünvanlanan 40 ton un məmulatına qarşı bu davranışına nə ad vermək olar? İndiyədək yardım karvanının qarşısını tikanlı məftillərlə kəsmək praktikası harada görünüb? Bəs “humanitar fəlakət”lə üzləşdikləri üçün dünyaya haray çəkənlər niyə onlara göndərilən bu yardımlara sahib çıxmırlar? Sahib çıxmaqları bir yana, hələ bu xeyirxah missiyaya görə Azərbaycan tərəfini hədələyir, yolları bağlayır, gah unun “köhnə olduğunu”, gah türk çörəyini yeməyə etiraz etdiklərini deyir, min cür hoqqa və bəhanə ilə onu gözdən salmağa çalışırlar. Bu hərəkətlər növbəti dəfə göstərir ki, deməli, onların “qarnının dərdi” çörək dərdi deyil, tamamilə başqadır”.
Müsahibimiz separatçı rejimin dinc sakinləri də qızışdırıb təxribatçı hərəkətlərə çəkdiyinə etiraz edərək bildirib: “Uzun illər boyu türkün süfrəsinin qırıq-quruğu ilə dolananlar indi “acından ölsəm də, türkün çörəyini yemərəm”, - deyir. Bunlara deyən gərək: bəs indiyə qədər yediyin kimin çörəyi idi? Guya erməninin indiyə qədər taxıl-tarlası, əkin yeri, özünün yetişdirdiyi xüsusi buğda növü olub? Ömür boyu onun-bunun süfrəsindən yeyib həmişə yersiz və əsassız ərazi iddiaları ilə çıxış ediblər. “Çörək itirən çörək tapmaz”, - deyiblər. Nankor və naxələf qonşularımızın başına gələnlər, əllərinin hər yerdən üzülməsi, əsassız olaraq işğal etdikləri torpaqlardan çıxarılması onların çörəkitirənliyindən qaynaqlanır. İki gündür içi un dolu karvan Ağdam-Xankəndi yolunun ortasında qalıb. Buna nə ad vermək olar? Diplomatiya bir tərəfə qalsın, el dili ilə desək, bu, günahdır axı? Əgər doğrudan da sizin dərdiniz çörək dərdidirsə, bu da sizin ununuz, çörəyiniz. Bəs niyə gəlib yiyə çıxmırsınız? Çünki blokadada yaşamaq, aclıq-susuzluq barədə dünyaya car çəkilənlər hamısı boş bəhanələrdir.
Ötən illər ərzində bütün dünya onların xislətinə bələd oldu. Əsası olmayan böyük iddia ilə yaşayanları heç nə ilə qane etmək olmaz. Onlar hələ də öz əməlləri ilə mənfur niyyətlərinə çatmağı, Azərbaycan dövlətinə tabe olmamağı düşünürlər. Görünür ki, 44 günlük müharibənin nəticələrini, başlarına dəyən “dəmir yumruğ”un ağrısını unudublar. Lakin bunlar hamısı xam xəyallar və gerçəkliklə uyuşmayan mövqedir. Otuz il belə xəyallarla yaşadılar, axırı nə oldu? Gec-tez, əvvəl-axır haqq öz yerini tapacaq. Çörək qədri bilməyənlərin növbəti əməlləri də iflasa məhkumdur. Bu, bir həqiqətdir...”.