“Qarabağ”ın 82 yaşlı azarkeşi: Arzum “İmarət” stadionunda futbolu izləməkdir
Bakı, 8 dekabr, AZƏRTAC
Özünün dediyinə görə, ötən əsrin 60-cı illərinin əvvəllərindən başlayaraq gündəlik yazıb. Təkcə gördüyü işləri, başına gələnləri yox, həm də Ağdamın futbol komandasının keçirdiyi oyunlar da gündəlikdə əks olunub.
“Qarabağ komandasının bir oyununu da buraxmamışam, hamısını stadiondan canlı izləmişəm. Özü də lap əvvəldən. Əvvəlcə komanda “Şəfəq”, sonra “Kooperator”, ondan sonra “Məhsul” adlanırdı, ötən əsrin 80-ci illərinin axırlarından isə “Qarabağ” adını daşıdı”, - deyə Sərdar Əliyev azarkeşlik etdiyi illəri xatırlayır: “Ağdamda “İmarət” stadionuna yaxın məhəllərdən birində yaşayırdıq. Komandanın oyunu olan gün şəhərdə bayram havası yaşanırdı. Oyundan iki-üç saat əvvəl azarkeşlər, futbol həvəskarları, tamaşaçılar axın-axın stadiona gəlirdi. Özü ilə stadiondakı oturacağın üzərinə sərməyə kiçik xalça-palaz, döşəkçə gətirənlər də olurdu. Stadionda nələr yox idi? Tum, noxud, su, çay, kökə, qarğıdalı, yazda göy alça, kababa qədər... Oyun başa çatandan sonra stadiondan çıxan maşınların bir ucu “İmarətdə” olanda o biri ucu şəhərin mərkəzinə çatırdı. Futbol o qədər maraq doğururdu. Lap yeniyetməlik vaxtımdan həmin oyunlara gedir, yaşıl meydanda yaşananlara şahidlik edirdim. SSRİ çempionatının doqquzuncu zonasında çıxış edən komandanın “doğma divarlar” arasında bir oyununu da ötürməmişəm. Sonra “Qarabağ”ın səfər oyunlarına da getməyə başladım. İki minik maşınım var idi, bir “QAZ-21”, bir “011”. Sonralar “QAZ-24” də aldım. Ağdamda futbol həvəskarlarını maşınla həmin oyunlara aparmışam. Fərqi yoxdur, komanda harada oynayır oynasın - Cəlilabad, Lənkəran, Qax, Zaqatala, Qazax... “Qarabağ”ı heç vaxt tək qoymamışıq”.
Komandanın 82 yaşlı sadiq azarkeşi AZƏRTAC-ın müxbiri ilə söhbət zamanı bir əhvalatı da yada salıb: “Tovuzda “Qarabağ”ın “Turan” la çox ağır bir oyunu oldu. Deyərdim ki, bütün oyunu “Qarabağ” müdafiədə oynadı. 87-ci dəqiqədə Mahir Əliyevin ötürməsindən sonra Müşfiq Hüseynov başı ilə oyunda yeganə olan qolu vurdu. Qayıdanda Mingəçevirdə restoranın banket zalında onlara süfrə açdım. Bütün komandaya qonaqlıq verdim”.
Onun işlədiyi Avtomobillərə texniki xidmət stansiyası Qarqar çayının sahilində yerləşirdi. Nəinki Ağdamda, ətraf rayonlarda da bütün sürücülərin, avtomobil sahiblərinin “kraska Sərdar” kimi tanıdığı usta nasaz, sınıq-salxaq maşını yığıb necə deyərlər, anadangəlmə etməyi bacarıb. Özünün dediyinə görə, o, bu peşəyə 1959-cu ilində aprelində usta şəyirdi kimi başlayıb, 1963-cü ilin fevralından isə müstəqil şəkildə işləyib.
“Qarabağ”ın formasını geyən bütün oyunçularla münasibətim olub. İndiyədək Yaşar Hüseynov, Təbriz Həsənov, Müşfiq Hüseynov, Cavanşir Novruzov, Elşad Əhmədov, Vadar Nuriyev, Mehman Alışanov, Kənan Kərimovla münasibətlərim davam edir. Əməkdar məşqçi Ağasəlim Mircavadovla, komandanın mərhum məşqçiləri Rəşid Özbəyov, Elbrus Abbasovla, eləcədə də “Qarabağ”ın keçmiş futbolçusu, sonralar isə rəisi, unudulmaz Adil Nadirovla çox yaxşı münasibətim olub. Ağdamdakı oyunlarda mərhum Adil Nadirovla birlikdə çox vaxt rəqib komandanın qapısının arxasında oturardıq. Oyun başa çatandan sonra qol vuran futbolçuya elə meydandaca 100-200, bəzən 300 manat pul verirdim”.
Sərdar danışır, “Qarabağ”la bağlı xoş və unudulmaz xatirələri bir-bir yada salır. Axırda bir istəyini də dilə gətirdi: “Bir ildir ki, səhhətimlə əlaqədar komandanın son oyunlarına gedə bilmirəm. Əlimə əsa götürəndən stadionlardan ayağım çəkilib. İndi “Qarabağ” Avropa miqyaslı turnirlərdə çıxış edir. Bu il isə ikinci dəfə olaraq Çempionlar Liqasında oynayır. Bu, çox böyük uğurdur və onun davamlı olmasını arzu edirəm. Bir də Ağdama qayıdandan sonra yeni inşa edilən “İmarət” stadionunun tribunalarından “Qarabağ”ın oyununu izləmək istəyərdim. Bu, mənim ən böyük arzumdur”.
Bölmənin digər xəbərləri
