Sarkisyan ölkə parlamentində yerləri bölüşdürüb
Bakı, 3 aprel, AZƏRTAC
Bazar günü qonşu ölkədə - Azərbaycanın əzəli torpaqlarında yaradılmış Ermənistanda qondarma “parlament seçkiləri” keçirilib. Ermənistan 1991-ci ildə özünün dövlət müstəqilliyini elan etdiyinə baxmayaraq, əslində müstəqil dövlətçiliyin nə olduğunu, ondan necə istifadə etməyi hələ də bilmir. Nümayişçilərin və parlament üzvlərinin gülləbaran edilməsi, iqtidarın siyasəti ilə razılaşmayan siyasətçilərin qətlə yetirilməsi bu ölkədə adi hala çevrilib.
Ermənistanda ölkənin düşdüyü kədərli vəziyyət barədə həqiqəti etiraf etməyi, tarix boyu heç vaxt ermənilərə məxsus olmamış torpaqları öz həqiqi sahiblərinə qaytarmağa çağırmağı bacaran bir siyasətçi yoxdur. Ona görə ki, belə siyasətçinin də aqibəti güllələnmiş və ya bu ölkədən qovulmuş digər siyasətçilərin taleyi kimi ola bilər.
Qonşu ölkədə keçirilmiş seçkilərin gedişi Azərbaycanda az adamı maraqlandırır. Lakin bu qondarma seçkilərin yekunları ilə tanış olanda Ermənistanı bürümüş paranoidal yalanın miqyasına görə heyrətlənməmək mümkün deyil.
Ermənilər özləri də etiraf edirlər ki, hər il 30 mindən çox insan bu respublikanı həmişəlik tərk edib gedir, müstəqil ekspertlərin hesablamalarına görə isə belələrinin sayı ildə 100 mindən çoxdur. Bu proses çoxdan başlanıb. Bəs Ermənistan Mərkəzi Seçki Komissiyası (MSK) bu qədər seçicini haradan tapıb?! Polisin məlumatına görə Ermənistan Respublikası seçicilərinin registrinə daxil edilmiş seçicilərin ümumi sayı 2.564.195 nəfər olub. Bunlar guya səsvermə hüququna malik olanlardır. Halbuki ekspertlərin hesablamalarına görə, hazırda qonşu ölkədə yaşayanların ümumi sayı 1,5 milyondan azdır. Bu, eynilə qondarma erməni soyqırımı məsələsində olduğu kimi, rəqəmlərlə jonqlyorluq edirlər: guya həmin soyqırımı qurbanlarının sayı 1 milyondan ... 3 milyona qədər (!) olub.
Ermənistan MSK-nın ilkin hesablamalarına görə, parlament seçkilərində səslərin çoxunu hakim Respublikaçılar Partiyası toplayıb. Həmin seçkilərin yekunları ilə tanış olanda isə səsvermə zamanı yol verilmiş saxtakarlığın miqyası aşkar görünür. Belə ki, seçkilərdən əvvəl aparılmış rəy sorğusunda həmin partiya 22 faiz göstərici ilə ikinci yerdə gedirdi. Seçkilərdə isə növbəti “erməni möcüzəsi” baş verib - Sarkisyanın partiyası seçicilərin 50 faizdən çoxunun səsini toplayıb. Onun partiyasına təqribən yarım milyon seçici səs verib. Bu, orta ölçülü bir şəhərin əhalisi qədərdir.
Ekspertlərin seçkilərdən əvvəl söylədiyi rəylərə görə, “Daşnaksütyun Erməni İnqilabi Federasiyası” adlı terror təşkilatı da parlamentə keçməməli idi. Lakin görünür, Ermənistanın hakim dairələri bu ölkənin yoxsul, ac-yalavac əhalisinin əzab-əziyyətləri maraqlandırmır. Buna görə onlar daşnaklardan qorxaraq onların guya 7 faizdən çox səs topladığını elan ediblər.
Ermənistanın sabiq prezidenti Levon Ter-Petrosyanın partiyası da parlamentdən kənarda qalıb. Düzdür, Ter-Petrosyan Azərbaycana o qədər də rəğbət bəsləmir, lakin onun Qarabağda sülh barədə çağırışları eşidilmədi. Qarabağda sülh Ermənistanın hakim dairələrinin sonu demək olardı, çünki bu halda onlar ölkə əhalisini qorxutmağa, aldatmağa bir bəhanə tapmayacaqlar. Səmimi desək, Ter-Petrosyanı parlamentin tribunasına yaxın buraxmayıblar, yəni legitimləşdirməyiblər. Axı Levonun qəzet səhifələrindən çıxış etməsi və parlament tribunasından çıxış etməsi heç də eyni şey deyil. Yəqin ki, Serj Koçaryanla müqayisədə daha “demokratikdir”. Hər halda Levona parlamentdə güllə atmaq Serjə yaraşmaz. Yaxşısı budur o, öz partiya yoldaşları arasında ürəyini boşaltsın.
Bölmənin digər xəbərləri
