Valideynlərin yarımçıq xatirələri, övladların doğma yurd sevinci – Şükürbəylidə Bilik Günü sevinci VİDEO
Cəbrayıl, 15 sentyabr, AZƏRTAC
Otuz üç ildən sonra Şükürbəyli kənd tam orta məktəbinin sinif otaqlarından yenidən uşaq səsləri eşidilməyə başlayıb. Məktəbin fəaliyyətə bərpası ən çox şagird və müəllimləri sevindirib. Onların sevincində doğma yurda qayıdışın qüruru, illərlə yarımçıq qalan arzuların gerçəkləşməsi və yeni başlanğıcın həyəcanı hiss olunur.
AZƏRTAC-ın bölgə müxbiri məktəbin şagird və müəllimləri ilə həmsöhbət olub, onların sevinc dolu anlarına şahidlik edib.
Onuncu sinif şagirdi Fəridə Vəliyeva Bilik Gününə doğma ata-baba yurdunda başladığı üçün qürur hissi keçirdiyini deyir. O, valideynlərinin yarımçıq qalan məktəb xatirələrinin bu gün onun həyatında davam etdiyini bildirir: “Bu il 10-cu sinfə ata-baba yurdumda getdiyim üçün çox sevincliyəm. Bilik Gününün sevinci ilə yanaşı, bu anı doğma Cəbrayılımızda, Şükürbəylimizdə qeyd edirik. Çox böyük qürur hissidir, belə Vətənimiz var, kəndimiz var. Hər kəs öz doğma yurduna qayıtdığı üçün çox xoşbəxtdir. İllər əvvəl bizim valideynlərimiz buranın şagirdi olublar, amma onlar üçün son zəng çalınmamışdı. Bu gün çox böyük şərəf duyuram ki, valideynlərimin yarım qalan arzularını davam etdirirəm və iki ildən sonra bu məktəbin məzunu olacağam”.
Doqquzuncu sinif şagirdi Eşqin Mehdixanlı üçün də bu gün xüsusi əhəmiyyət daşıyır. 15 yaşlı şagird ata-baba yurdunda təhsil almağın böyük qürur olduğunu deyir: “15 yaşım var və 9-cu sinfə Şükürbəylidə, öz ata-baba yurdumda gedirəm. Çox qürurluyam. Ali Baş Komandan İlham Əliyevə təşəkkür edirəm. Şəhidlərimizə Allah rəhmət eləsin, qazilərimizə cansağlığı arzulayıram. Onların sayəsində doğma torpaqlarımıza qovuşmuşuq”.
Özkan Əlizadənin hekayəsində isə qayıdışın başqa bir mənası var. O, vaxtilə atasının məcburi köçkün düşdüyü yaşda doğma yurda qayıdıb. İndi isə atasının yarımçıq qalan məktəb xatirələrini burada davam etdirir: “Bir vaxtlar atamın məcburi köçkün düşdüyü yaşda yurdumuza qayıtmışam. Ali Baş Komandana təşəkkür edirik. Onun sayəsində yurdumuza qayıtdıq. Mənim atam məcburi köçkün düşəndə 8-ci sinif şagirdi olub. İndi mən onun yaşında Şükürbəylidə tədris ilinə başlayıram. Onun yarım qalan xatirələrini mən davam etdirəcəyəm və bu, mənim üçün çox qürurvericidir”.
Səkkizinci sinif şagirdi Fatimə Əhmədova da doğma yurdda təhsil almağın sevincini yaşayır: “Doğma Cəbrayılımıza, Şükürbəylimizdə qovuşduğumuz üçün özümü çox xoşbəxt hiss edirəm. Allah şəhidlərimizə rəhmət eləsin, qazilərimizə cansağlığı versin. Onların sayəsində həsrət bitib, doğma Cəbrayılımıza, ata-baba yurdumuza qayıtmışıq. Burada təhsilimi davam etdirəcəyəm. İndi 8-ci sinfə başlayıram və bu məktəbdən məzun olacağım üçün çox sevinirəm”.
Şükürbəylidə bu günün sevincini yaşayanlar yalnız şagirdlər deyil. Bir vaxtlar bu məktəbin şagirdi kimi kənddən ayrılan Zərifə Məmmədova illər sonra doğma elinə müəllim kimi qayıdıb. Onun üçün bu qayıdış həm şəxsi həyatının, həm də məktəb tarixinin mühüm səhifəsidir: “Mən Şükürbəylidə doğulub boya-başa çatmışam. Bu məktəbi bitirmişəm. Ali təhsil aldıqdan sonra Cəbrayılın digər bir kəndində müəllim olaraq çalışdım. Lakin işğal illəri bizi öz yurdumuzdan ayrı saldı. Nəhayət ki, həsrət bitib, Şükürbəylimizə qayıtmışıq. Mənim üçün daha qürurvericidir ki, bu kəndə müəllim olaraq gəlmişəm və ilk tədris gününə başlayırıq. Burada şagirdlərin demək olar, əksəriyyətinin valideynləri Şükürbəylidən məcburi köçkün düşəndə onlar yaşda idilər. Bir zamanlar arzuları yarım qalan şagirdlərin indi övladları onların arzu və xəyallarını davam etdirirlər”.
Zoya Abdullayeva da doğma məktəbinə müəllim kimi qayıdıb. O, 1993-cü ildə Cəbrayıldan məcburi köçkün düşərkən məktəbli olduğunu, illər sonra isə Şükürbəyliyə müəllim kimi döndüyünü bildirir: “1993-cü il bizlər üçün çox ağrılı bir an oldu. Doğma elimizdən məcburi köçkün düşdük. O vaxt da bizim üçün son zəng çalınmışdı və yeni tədris ilinə sayılı günlər qalmışdı. Amma Cəbrayıl işğal edildi və biz təhsilimizi ölkəmizin müxtəlif bölgələrində davam etdirməli olduq. Artıq Şükürbəyliyə qayıtmışıq və burada müəllim olaraq ilk tədris ilinin zəngini eşitmək mənə qürur verdi. Məktəbdə çox gözəl şərait yaradılıb və şagirdlərimizin gələcəyi üçün böyük imkanlar var”.
Beləliklə, 33 ildən sonra Şükürbəyli məktəbində ilk dərs günü təkcə yeni tədris ilinin başlanğıcı deyil, həm də yarımçıq qalan xatirələrin və arzuların davam etdiyi günə çevrildi. Bir vaxtlar məktəbdən ayrılmağa məcbur olan şagirdlər bu gün müəllim kimi doğma kəndlərinə qayıdır, valideynlərin vaxtilə yarımçıq qalan arzularını isə indi övladları davam etdirirlər.
Müxbir-Aydın Yavərzadə
Bölmənin digər xəbərləri
