Bakı, 29 oktyabr, Məmməd Məmmədli, AZƏRTAC

Azərbaycan ordusunun erməni tapdağında olan torpaqlarımızı işğaldan azad etmək uğrunda gedən vətən savaşından bir ay ötdü. Artıq böyük Qələbəyə aparan yolda xeyli uğurlarımız var. Dövlətimizin başçısı Müzəffər Ali Baş Komandanın rəhbərliyi altında rəşadətli ordumuz bu bir ay ərzində 4 şəhər, 3 qəsəbə və 200-ə yaxın kəndi işğaldan azad edərək həmin yerlərə üçrəngli bayrağımızı sancıb. Xalqımız böyük sevincli günlər yaşayır. Bu sevinci yaşayanlar sırasında Cəbrayıl rayonunun Nüsüs kənd sakini, Cəbrayıl şəhər uşaq musiqi məktəbinin direktoru, 2007-ci il Muğam müsabiqəsinin diplomantı, xanəndə Vüsal Zamanov da var.

AZƏRTAC-ın müxbiri Vüsal Zamanovla görüşərək onun təəssüratlarını oxucularla bölüşür.

-Azad olunmuş rayonların sırasında ata-baba yurdun olan Cəbrayıl rayonu, doğma Nüsüs kəndi də var. Bu münasibətlə səni təbrik edirəm. İlk dəfə bu xəbəri eşidəndə hansı hisslər yaşadın?

-Prezidentimiz, Müzəffər Ali Baş Komandanımız başda olmaqla rəşadətli ordumuzun qarşısında baş əyirəm. Böyük fədakarlıqla aparılan bu müharibədə 27 illik həsrətimizə son qoyuldu. Cəbrayıl rayonunun sakini olaraq sevincimin həddi-hüdudu yoxdur. Oktyabrın 4-də rayonumuzun işğaldan azad edilməsi bütün cəbrayıllıları sevindirdi və bizə qürurverici anlar yaşatdı.

-Söhbətimizin bu yerində istərdim 90-cı illərə, birinci Qarabağ savaşında soydaşlarımızın məcburi köçkün həyatına başladığı vaxtlara qayıdaq. O zaman Cəbrayıldan çıxanda ailəniz harada yerləşdi, məcburi köçkün həyatını necə yaşadınız?

-1993-cü ildə Cəbrayıldan çıxanda 6 yaşım vardı. Uşaq olmağıma baxmayaraq, o yerlər indi də gözümün qarşısındadı. Bizim kənd 18-20 evdən ibarət idi və demək olar ki, bu ailələrin bir-biri ilə qohumluq əlaqəsi vardı. Müharibənin ilk günlərində biz böyüklü-kiçikli kəndimizdəki təpənin üstünə çıxıb, oradan qonşu kəndlərdə gedən atışmaları müşahidə edir, yaralıların necə daşındığını görürdük. Avqustun 23-də, axşam saatlarında atam bizi yuxudan oyatdı ki, qalxın, vəziyyət ağırdı, kənddən çıxırıq. Böyük qardaşım, bacım və mən çox ağrılı-acılı günlər yaşadıq. Onu da deyim ki, həmin vaxtlarda kənddə hər adamda avtomobil yox idi. O zaman biz öz “Niva” markalı avtomobilimizlə kəndi 16 nəfərlə tərk etdik. O gün mən bütün yolu maşının baqaj hissəndə gəldim. Həmin “Niva” indiyə qədər bizdədir. Düşünürəm ki, 27 ildən sonra həmin maşınla da kəndimizə qayıdacağıq. Bu tarixi günü bizə yaşatdıqları üçün ailəmiz adından Müzəffər Ali Baş Komandana təşəkkür edir və rəşadətli ordumuza yeni-yeni qələbə dolu uğurlar arzulayıram.

- Doğma Nüsüslə bağlı yaddaşında nələr qalıb, hansı xatirələrin var?

- Nüsüs kəndinin işğaldan azad olunması mənə əlçatmaz, duyğusal hisslər yaşatdı. O an bütün uşaqlıq xatirələrim gözümün önündən keçdi. O dövrün özünəməxsus uşaq əyləncəsi, oyunları vardı. İndi bu yaşımda o günlər yadıma düşəndə kövrəlirəm. Kəndimizi xatırlayanda gözümün qarşısında gözəl bir mənzərə canlanır. Yadımdadır, 6 yaşımda qonşu uşaqlarla quzu otarmağa gedirdik. Bizi quzulara göz olmaqdan ötrü örüş yerində qoyurdular ki, heyvanlar kiminsə ərazisinə keçməsin. Bizim kənd balaca olmasına baxmayaraq təbiəti çox səfalı idi. Kənddə bulaqlarımız, kəhrizlərimiz vardı. Elə bilirəm dünyada Cəbrayılın havasına, suyuna çatan ikinci bir yer yoxdur.

-İnşallah, müharibə bitəndən sonra bütün yaşayış məntəqələrimiz bərpa olunacaq, o cümlədən də Nüsüs kəndi yenidən qaynar həyatına başlayacaq. Cəbrayılla, doğma Nüsüslə bağlı hansı planların var?

-O yerlərə qayıdacağım günü 27 ildir səbirsizliklə gözləyirdim. Şükür ki, arzumuz, istəyimiz, muradımız çin oldu. Bizim yaralı yerimiz itirilmiş torpaqlarımıza qovuşmaq həsrətiydi. Bu gün artıq doğma yurd həsrətimizə son qoyuldu. Böyük sevinc içində, qaça-qaça qayıdacağıq yurdumuza.

2015-ci ildən Cəbrayıl uşaq musiqi məktəbinə rəhbərlik edirəm. Musiqi məktəbimiz rayonumuzun adını daşıyır və kollektivimizin 90 faizi Cəbrayıl rayonunun sakinləridir. Bu məktəb 1970-ci ildə Cəbrayıl şəhərində fəaliyyətə başlayıb və məlum səbəblərdən sonra, 1994-cü ildən Bakıda fəaliyyətini davam etdirib. Məktəbimizlə birgə rayonumuza qayıdacağımız günü böyük intizarla gözləyirik. Qayıdaq və böyük həvəslə işimizə davam edək.

- Milli musiqimizin şah damarı olan muğamlarımızı öyrənmək, ifa etmək, Allahın lütfü olan istedad, qabiliyyət tələb edir. Bilmək istərdim, harada təhsil almısan, müəllimin kim olub?

-1993-cü ildə məcburi köçkün kimi Beyləqan rayonuna gəldik. 1997-ci ildə Füzuli rayonu ərazisində Cəbrayıl və Füzuli məcburi köçkünləri üçün şəhərcik salındı. Həmin illərdə 7 illik Qarabağ uşaq musiqi məktəbində təhsil almışam. Hərbi mükəlləfiyyətlərimi başa vurduqdan sonra Asəf Zeynallı adına Musiqi Kollecində təhsilimi davam etdirdim. Mənim ən böyük arzum Xalq artisti Arif Babayevin tələbəsi olmaq idi. Şükürlər olsun ki, bu arzuma həmin kollecdə çatdım. 2007-ci ildə Heydər Əliyev Fondunun “Azərbaycan Televiziya və Radio Verilişləri” Qapalı Səhmdar Cəmiyyətinin birgə layihəsi olan muğam müsabiqəsinin diplomantı olmuşam. Müsabiqə bitdikdən sonra Azərbaycan Dövlət Muğam Teatrının solisti olmuşam. 2015-ci ildən isə Cəbrayıl rayonu uşaq musiqi məktəbinə rəhbərlik edirəm.

Uşaq yaşlarımda Füzuli uşaq musiqi məktəbində oxuyarkən bölgələrdə keçirilən müsabiqələrdə iştirak edirdim və hətta birinci yerə də çıxmışam. Oxuduğum illərdə tədris planına uyğun olaraq ustadlarımızdan bütün muğamları öyrənməyə çalışmışam. Biz tərəflərdə belə bir məsəl var: “Qarabağda hansı uşağı döysən, segah üstündə ağlayar”. Qarabağın bütün muğamlarını sevirəm. Qarabağlılara bir köynək yaxın olan segah muğamıdır. Buna görə də mən segaha daha çox üstünlük verirəm…

-Doğma kəndinlə, torpağınla görüşün haradan başlayacaq? Yəni Cəbrayıla qayıdanda ilk üz tutacağın yer hara olacaq?

-Cəbrayılda bizim müqəddəs ocaqlarımız var. İlk olaraq Hacı Qaraman ziyarətgahına baş çəkəcəm, babamın qəbrini ziyarət edəcəm.

-Bu gün biz hamımız Qarabağlıyıq. Amma bir də var o yerlərdə doğulasan, gözünü açdığın yurdun təbiətini canında-qanında daşıyasan. Bu mənada Qarabağ səndən ötrü hansı mənanı kəsb edir?

-Qarabağ nəinki mənim, bütün Azərbaycan xalqının yaralı yeri idi. Torpaqlarımızın 20 faizi işğal altında idi, heç bir Azərbaycan vətəndaşı bu ağrını həzm edə bilmirdi. Sağ olsun Prezidentimiz, Müzəffər Ali Baş Komandanımız, onun rəhbərliyi ilə rəşadətli ordumuz işğalda olan torpaqlarımızı azad edir. Doğma yurd yerlərimizi öz sakinlərinə qaytarırlar. Ordumuzun əsgərləri ərazi bütövlüyümüzü bərpa etmək yolunda qəhrəmanlıqla döyüşərək cəbhədə böyük uğurlara nail olurlar. Cəbrayılda “Cocuq Mərcanlıdan Şuşaya” adlı bir plakat var. Həmin plakatda Vətən savaşımız öz əksini tapıb. Zəfər marşımızı ilk olaraq Cəbrayılın azad olunmasından sonra çaldıq. 4 oktyabr bu marşın başlanğıcı oldu. İnanıram ki, yaxın günlərdə üçrəngli bayrağımız Şuşada da dalğalanacaq. Onu da qeyd edim ki, ümummilli lider Heydər Əliyev müstəqilliyimizin bərpasından sonra Azərbaycanın inkişafı yollarında böyük uğurlara nail oldu. Bu gün Heydər Əliyev siyasi kursunun layiqli davamçısı, Prezident İlham Əliyev Azərbaycanı böyük inkişaf yoluna çıxarıb. Bu gün torpaqlarımızın işğaldan azad olunması, ərazi bütövlüyümüzün bərpası yolunda qələbəmizin qazanılmasına inamımız böyükdür. Çünki, hamı bir yumruq kimi Ali Baş Komandanın ətrafında birlik nümayiş etdirir. Azərbaycan Ordusunun Zəfəri labüddür! Yaşasın Azərbaycan! Qarabağ Azərbaycandır!