O TAMAŞAÇILARIN QƏLBİNİ FƏTH ETMİŞDİR
Sevimli aktrisamız Məleykə xanımın sentyabrın 3-də doğum günüdür və biz onu səmimi-qəlbdən təbrik edirik.
“Ulduz” kinokomediyası İkinci dünya müharibəsinin çox ağır nəticələrindən hələ təzə-təzə özünə gələn bir sıra ölkələrdə kino sənətinin incilərinə çevrilmiş bədii filmlər çəkilməyə başlananda ekranlara çıxmışdır. O dövrdə Azərbaycan kinematoqrafçıları da bir sıra problem mahiyyətli, ağıllı, incə məqamlarla zəngin və səmimi bədii filmlər, o cümlədən dünya ekranlarında nümayiş etdirilən “Arşın mal alan”, “O olmasın, bu olsun”, “Bəxtiyar”, “Əhməd haradadır?” kimi komediyalar çəkmişdilər.
...Deyirlər, aktyorun bir neçə ömrü var və onlardan yalnız biri özününküdür. Bəzən aktyorun enişli-yoxuşlu şəxsi həyatı və yaradıcılıq yolu personajları ilə assosiasiya olunsa da, onların taleyinə bənzəmir. Elə Məleykə xanım və onun “Ulduz”dakı qəhrəmanı kimi... Məncə, onlar da bir-birinə az oxşayırlar. Qəhrəmanından fərqli olaraq, Məleykə xanım həyatda çox səmimi və xeyirxah, qayğıkeş ana və nənədir, onda Azərbaycan qadınına xas bütün xüsusiyyətlər, habelə xalqımıza məxsus şən zarafatçıllıq, özünərişxənd, həyatsevərlik kimi keyfiyyətlər ahəngdar şəkildə cəmlənmişdir.
Məleykə xanım valideynlərimizin təvazökar, fədakar zəhmətkeşlər nəslinə mənsubdur. Onların gənclik çağı ağır müharibə illərinə və sonrakı quruculuq dövrünə təsadüf etmişdir. 1950-ci illərin gənclərinə xas qeyri-adi yaradıcılıq əzmi əvvəlcə onu Bakı Teatr Texnikumuna, sonra isə o zaman Azərbaycanda çox populyar olan Dövlət Musiqili Komediya Teatrına gətirib çıxarmışdı. Həmin illər teatrın truppasında İttifaq miqyaslı ulduzlar çalışırdılar. Məleykə xanım da bu kollektivdə öz yerini tapdı. O, uzun illər tamaşalarda oynayır, konsert proqramlarında çıxış edir, eyni zamanda bədii filmlərdə çəkilirdi. Azərbaycan incəsənətinin korifeyləri, teatr və kinomuzun əfsanələri Ağasadıq Gəraybəyli, Mehdi Məmmədov, Nəcibə Məlikova, Eldəniz Zeynalov və başqaları Məleykə xanımın daimi tərəf-müqabilləri olmuşlar.
...Ömür karvanı dayanmadan gedir... Təəssüf ki, gündəlik vurnuxmada başımız nəyə isə çatmağa, kimdənsə geri qalmamağa elə qarışır ki, bəzən düşüncələrimizi də çərçivəyə salırıq, istedadı mükafatlar, orden və medallarla, adların sayı ilə ölçürük. Ancaq sənətə əsil xidmət onun təmənnasızlığındadır. Tamaşaçı məhəbbəti isə bu xidmətin müqabilində ən yüksək mükafatdır.
Yeri gəlmişkən, Məleykə xanımın həmişə gördüyü, hiss etdiyi tamaşaçı məhəbbəti ilə yanaşı, sənətə fədakarcasına xidmətinin dövlət tərəfindən qiymətləndirilməsi də ürəyimizcə olardı.
Bölmənin digər xəbərləri
