Olimpizm universal ictimai konsepsiyadır
Bakı, 26 iyul (AZƏRTAC). Baron Pyer de Kuberten Olimpiya Oyunlarını bərpa etmək ideyası üzərində düşünərkən, idmanın daha sürətlə inkişaf edərək ümumi mədəniyyətin vacib hissəsinə çevriləcəyinə, bədən tərbiyəsi və idmanın dəyərli ünsiyyət vasitəsi olduğuna, idmanın müxtəlif mədəniyyətlərə sirayət edə bilmək və onları birləşdirmək iqtidarına malik olduğuna, şübhəsiz, böyük inamı vardı.
Kuberten bir pedaqoq olaraq apardığı araşdırmalar və həyat təcrübəsinə əsasən idmanın tərbiyəvi xüsusiyyətlərini lazımınca dəyərləndirə bilmişdir və odur ki, Olimpizmi bədənin, təfəkkürün və ruhun harmoniyasından pərvazlanan bir həyat fəlsəfəsi kimi formalaşdıraraq təqdim etmişdir. Müasir dövrdə cəmiyyətdə durmadan təbliğ edilən Demokratiyanın ən ümdə prinsipləri - bərabərlik və insan şəxsiyyətinə hörmət, təqribən yüz iyirmi il bundan öncə Müasir Olimpiya Hərəkatının əsasını təşkil etmişdir.
Olimpizm haqqında düşünərkən, onun dünyada bəlkə də ən çox tanınan, universal, etnik mənsubiyyətindən, cinsindən, sosial sinfindən, irqindən, dinindən və dünyagörüşündən asılı olmayaraq, hər bir insana aidiyyəti olan bir fəlsəfi istiqamət olduğunu dərk edirsən. Olimpizm öz inkişaf yolunda hər bir mədəniyyətə, istənilən coğrafi əraziyə münasib olması üçün öz prinsiplərini və dəyərlərini təkmilləşdirmiş, insanın həyati dəyərlərini əsas hədəf seçmişdir.
Olimpizm və Demokratiya arasındakı əlaqə və Olimpiya dəyərlərinin demokratik dəyərlərin möhkəmlənməsinə təsiri məsələləri beynəlxalq institutların diqqət mərkəzindədir və cəmiyyətdə hər kəsin müyəssər ola biləcək, effektli bir vasitə kimi geniş şəkildə istifadə edilir. Olimpizmin iştirakçısı olmaq yalnız bir idmançı kimi Olimpiya oyunlarında çıxış edənlərlə məhdudlaşmır. Olimpiyaçı olmaq - olimpiya ruhuna qoşulmaq, onun fəlsəfəsini dərk etmək, riayət etmək və təbliğində iştirak etməkdir. Bunun üçün isə xüsusi təhsil və ya peşə sahibi olmaq tələb olunmur. Pedaqoq, jurnalist, idman mütəxəssisi, inzibatçı, rəssam, musiqiçi, fəhlə, tələbə və digər fəaliyyət sahiblərinin olimpiya hərəkatında fəal iştirak etmək, ətrafdakıları bu fəlsəfənin prinsiplərinə riayət etməyə cəlb etmək, nəzəriyyədən təcrübəyə keçmək üçün yaradıcı, geniş düşünmək və cəlb olunanların fəaliyyətdən zövq alması üçün təşəbbüskarlıq göstərmək və beləcə, Olimpizmin dəstəkçisinə çevrilmək imkanı vardır.
Olimpiya hərəkatının və onun dəyərlərinin cəmiyyətdə səmərəli təbliğ edilməsi üçün, ilk növbədə, Olimpiya fəlsəfəsini özündə əks etdirən, Olimpiya Hərəkatının hüquqi bazası olan Olimpiya Xartiyası ilə tanış olmaq, Olimpiya təhsilinin cəmiyyətdə vüsət almasına hər vasitə ilə nail olmaq lazımdır. Olimpiya hərəkatının rəmzləri: Olimpiya devizi, halqaları, himni, məşəli, Olimpiyaçı idmançıların, məşqçilərin, rəsmilərin andı və Olimpiya bayrağı haqqında məlumatları öyrənmək və onu cəmiyyətin digər üzvlərinə çatdırmaqla insanların bu unikal və universal həyat fəlsəfəsini dərk etməsinə nail olmaq mümkündür.
Müasir Olimpiya Oyunlarının simvolları özündə Olimpiya ruhunu birləşdirir
Olimpiya devizi üç latın sözündən “Citius, Altius, Fortius” ibarət olub ”Daha Sürətlə, Daha Yüksəyə, Daha Güclü” kimi tərcümə edilir. Bu şüar yalnız fiziki cəhətdən deyil, eyni zamanda, ruhun və təfəkkürün inkişafına çağırışdır.
“Olimpiadada əsas qələbə deyil, iştirakdır” ifadəsi də qeyri-rəsmi Olimpiya devizinə çevrilib. Bu ifadə 1908-ci ildə London Olimpiadasında deyilmişdi. Kral ailəsi tərəfindən mükafatlandırma mərasimində Marafon yarışının finişində istəmədən kənar yardım aldığına görə nəticəsi ləğv edilmiş İtaliya idmançısına (Pietri Dorando) idmanda əldə etdiyi yüksək nəticələrə görə qızıl kubok təqdim edilir. Həmin gün Pensilvaniya yepiskopu kilsədə “Olimpiadada əsas qələbə deyil, iştirakdır” söyləyərək, var qüvvəsi ilə səy göstərib, lakin qələbə əldə etməyən idmançı ilə birgə həyəcan keçirməyin özü də Olimpiya iştirakçısı olmaq kimi məna kəsb etdiyini bildirir. Bu isə Olimpizmin hüdudlarının genişliyinə, dünyanın hər bir yerindən olan insanların hər hansı bir şəkildə (istər azarkeşlik, istər başqa növ dəstəklə) Olimpiya ruhu və dəyərləri altında birləşə bilmələrinə dəlalət edir.
Olimpiya dəyərləri müxtəsər olaraq “Mükəmməllik, Hörmət və Dostluq” kəlmələri ilə ifadə olunur. Mükəmməllik - qarşıya qoyulmuş məqsədə nail olmaq üçün səy göstərmək, qadağa və fırıldaqçı əməllərdən kənar olmaqla nailiyyət əldə etmək deməkdir. Burada məqsəd ilk öncə deyil, öz bacarıqlarını real dəyərləndirdikdən sonra müəyyən oluna bilər. Hörmət - başqalarına və həmçinin öz şəxsiyyətinə göstərilən münasibətdir. Bu ifadədə qaydalara riayət etmək və ədalətlə mübarizə aparmaq, insan sağlamlığının və ətraf mühitin qayğısına qalmaq, heç bir ayrı-seçkilik göstərmədən hər bir insan şəxsiyyətinə hörmət və tolerantlıq nümayiş etdirmək nəzərdə tutulur. Dostluq - insanların, idmançıların daimi fəaliyyətidir. Yarış və məşq zamanı, eləcə də gündəlik həyatda insanlar bir-biri ilə görüşür, salamlaşır, müxtəliflikləri (fiziki, mədəni, dini, irqi və s.) qəbul edir və anlaşır. Bu üç ifadə ayrılmazdır və onları idman fəaliyyətində və idmandankənar həyatda birgə istifadə etdikdə əsl harmoniya yaranır.
Müasir Olimpiya Oyunlarının simvolu olan Olimpiya halqaları beş qitənin və bütün dünya insanlarının, o cümlədən idmançıların, birliyini əks etdirir. Ağ rəngli Olimpiya bayrağı fonunda trapesiya formasında bir-birinə keçirilmiş halqalar mavi, qara, qırmızı, sarı və yaşıl rəngdədir. Halqaların rənglərindən heç olmasa biri bütün dünya dövlətlərinin milli bayraqlarında öz əksini tapır. Bu simvol Pyer de Kuberten tərəfindən 1914-cü ildə Olimpiya Konqresində təklif edilmiş və ilk dəfə 1920-ci ildə Antverpen Olimpiya Oyunlarında stadionda dalğalanmışdır.
Olimpiya məşəli Qədim və Müasir Olimpiya Oyunları arasında əlaqəni göstərsə də, bilavasitə Müasir Oyunların kəşfidir. Qədim Olimpiadalarda məşəlin yandırılması bilavasitə Oyunlarının keçirilməsi ilə əlaqədar deyildi. Oyunların keçirildiyi ərazidə, Zevsin və Heranın iqamətgahları yerləşirdi və burada məşəllər daim yandırılırdı. Müasir dövrdə Oyunların keçirilməsindən bir neçə ay öncə məşəl Qədim Olimpiya Oyunlarının vətəni olan Olimpiya şəhərində Heranın məbədinin qalıqları arasında yandırılaraq, Oyunlara ev sahibliyi edəcək şəhərə aparılır. Məşəl təyinat yerindən asılı olaraq, dəniz və okeanlar, səhra və dağlar, şəhər və kəndlərdən keçərək müxtəlif nəqliyyat vasitələri ilə çoxsaylı insanların əlindən ötürülərək Oyunların Açılış Mərasimində Olimpiya stadionunda alovlandırılır. Müxtəlif ərazilərdən keçən Olimpiya məşəli insanlara Olimpiya ruhu, sülh və dostluq hissləri bəxş edir.
Pyer de Kuberten tərəfindən tərtib olunmuş Olimpiya andı (sonralar qismən dəyişdirilib) Oyunlara ev sahibliyi edən ölkənin idmançısı, məşqçisi və rəsmisi (və ya hakimi) tərəfindən bütün iştirakçılar adından oxunulur. Andı oxuyan nümayəndə Olimpiya bayrağının ucundan tutur. İdmançılar tərəfindən Olimpiya andı ilk dəfə 1920-ci ildə (Antverpen), rəsmilər tərəfindən 1972-ci ildə (Münhen), məşqçilər tərəfindən isə 2012-ci ildə (London) səslənmişdir. Olimpizmin yüksək mənəvi dəyərlər üzərində qurulduğu Olimpiya andının mətnindən də bəlli olur.
İdmançıların Olimpiya andı
Bütün idmançılar adından vəd edirəm ki, bu Olimpiya Oyunlarında bizim komandaların şərəfi və idmanın eşqinə, tələb olunan qaydalara hörmət və riayət edərək, dopinq və narkotik vasitələrə aludə olmadan, əsl idman rəqabəti ruhunda iştirak edəcəyik.
Rəsmilərin Olimpiya andı
Bütün hakimlərin adından vəd edirəm ki, biz bu Olimpiya Oyunlarında, idmanın eşqinə, tələb olunan qaydalara hörmət və riayət edərək, heç bir qərəzsiz, əsl idman rəqabəti ruhunda xidmət edəcəyik.
Məşqçilərin Olimpiya andı
Bütün məşqçilər və idmançıları müşayiət edən digər nümayəndələrin adından Olimpizmin fundamental prinsiplərinin dəstəklənməsi naminə əsl idman rəqabəti və ədalətli oyun ruhuna sadiq qalacağımızı vəd edirəm.
Olimpiya Hərəkatının daha bir simvolu onun əzəmətli himnidir. 1896-cı ildə yazılmış və BOK tərəfindən təsdiq edilmiş (1958-ci ildə) Olimpiya Himninin musiqisi yunan bəstəkarı Spiros Samarasa sözləri isə yunan şairi Konstantinos Palamasa məxsusdur. Şair Olimpiya məşəlini ümid məşəli adlandırır və bu ümidi yalnız idman qələbəsi ilə deyil, qədim ənənələri olan Oyunların məşəli altında bütün dünya xalqlarını birləşdirmək, ilhamlandırmaq, ünsiyyət yaratmaq və qardaşlaşdırmaq ümidi ilə bağlayır. Himnin mətnində nəcibliklə, ədalətlə əldə edilən qələbənin şərəfli olduğu və həqiqi şöhrət gətirdiyi, şücaət meydanı olan Olimpiya Oyunlarının həmçinin harmoniya, gözəllik, əzəmət və sevginin təcəssümü olduğu vəsf edilir.
Qədim Olimpiya Oyunlarının irsi
Müasir Olimpiya Oyunları ilə onun sələfi olan Qədim Olimpiya Oyunları arasında böyük fərqlər olsa da, əsas fəlsəfi fikir - idman vasitəsilə dövlətlər, xalqlar arasında körpü yaratmaq, idmanın yalnız fiziki inkişaf vasitəsi deyil, təfəkkürün, ruhun inkişafına da təsir edən amil kimi tərənnüm edilməsi hər iki dövrdə Olimpiya Oyunlarının əsas prinsiplərindən olmuşdur.
Zevsin şərəfinə təşkil edilən Qədim Olimpiya Oyunları haqqında yazılı mənbələrdə ilk məlumat eramızdan əvvəl 776-cı ilə təsadüf edir və bundan öncə Oyunların tarixinin nə qədər öncəyə aid olduğunu müəyyən etmək çətindir. Ümumyunan Oyunlarının tərkib hissəsi olan Olimpiya Oyunları Yunanıstanın bir neçə bölgəsində keçirilən oyunlardan ən möhtəşəmi idi. Eyni xalqın nümayəndələri olan, eyni dildə danışıb, eyni dinə mənsub olan yunanların ayrı-ayrı şəhər dövlətləri bir-biri ilə müharibələr apardığı dövrdə Olimpiya Oyunları onları idman təntənəsi altında bir araya gətirərək bir mədəniyyətə, bir xalqa mənsub olduqlarını dərindən dərk etmələri, fikir mübadiləsi aparmaq və birləşmələri üçün çox münbit şərait yaradırdı. Odur ki, Qədim Olimpiya Oyunları yunan xalqının tarixi, mədəniyyəti, sosial, iqtisadi və siyasi həyatında, dövlətçiliyinin formalaşmasında çox mühüm bir amil kimi səciyyələnir.
Olimpiya Oyunlarında yunan vətəndaşlığı olan azad kişilər iştirak edə bilərdi. Cinayət və ya oğurluq etmiş şəxslər, xarici ölkələrdən olan kişilər, qullar və qadınlar bu yarışlara buraxılmırdı.
Oyunların ilk günü idmançılar Zevsin heykəli önündə “andın mühafizəkarları” qarşısında qaydalara əməl edəcəklərinə və şərəflə mübarizə aparacaqlarına and içirdilər. Eyni andı idmançının atası, qardaşı və məşqçisi də etməli idi. Onlar heç bir cinayət işlətməyəcəklərini də bu andda qeyd edirdilər. Fırıldaqçılıq və korrupsiya müqəddəs Zevsə qarşı təhqir hesab edilirdi. Yarışda fırıldaqçılığa görə fiziki cəza, korrupsiyaya görə isə cərimə tətbiq edilirdi.
Hakimlər də ədalətlə işləyəcəklərinə and içirdilər. İştirakçıları yaşlarına görə ayırmaq və ya azad vətəndaş olduqlarını müəyyən etmək incə məsələ idi. Qaçış zamanı finiş xəttini eyni vaxtda keçən idmançını müəyyən etmək və ya pankration yarışları zamanı düzgün qərar vermək məsuliyyəti hakimlərin öhdəsinə düşürdü. Odur ki, müqəddəs and qarşısında məsuliyyət hakimlərin ədalətli mövqe tutacağına təminat idi.
Olimpiya Oyunlarında müqəddəs andı pozmuş idmançı cərimə olaraq öz hesabına Zevsin bürünc heykəlini ucaltmalı idi. Heykəlin postamenti üzərində bu abidənin yarışlarda ədalətsiz mübarizə aparmış hansı idmançının cəriməsi hesabına ucaldığı qeyd olunurdu. Bu heykəllər Stadiona aparan yol boyu düzülür və idmançılara mübarizəyə qoşulmaqdan öncə Oyunların dəyərlərinə zidd olan hərəkətlərin cəzasının nə olduğunu bir daha xatırladırdı. İlk abidələrdən biri üzərində yazılır: “Olimpiya qələbəsi pul ilə deyil, ayaqların zirəkliyi və bədənin gücü ilə əldə edilir”. Hazırda qədim Olimpiya stadionunun girəcəyində belə heykəllərin bir qisminin postamentləti qalmaqdadır. Bütün bu məlumatlar hələ qədim dövrlərdə Oyunların iştirakçıları və qaliblərinin xalq qəhrəmanları kimi öz nümunələri ilə cəmiyyətə tərbiyəvi irs qoymalarının vacibliyinin, cəmiyyətə yalnız fiziki cəhətdən deyil, eyni zamanda mənən və ruhən güclü insanların gərəkli olmasının təbliğ edildiyini göstərir.
Əlbəttə, Müasir Olimpiya Oyunları artıq özü böyük bir tarixi inkişaf yolu keçmiş, genişlənmiş, təkmilləşmiş, bəşəriyyətin ən möhtəşəm idman bayramına çevrilmişdir. Sadəcə ilk və son Müasir Olimpiya Oyunlarına dair bəzi faktları müqayisə etməklə, bu inkişafın nə qədər nəhəng olduğu aydın görünər. Məsələn, 1896-cı ildə keçirilən Afina Olimpiya Oyunlarında cəmi 14 ölkə 245 idmançı ilə iştirak etmişdirsə, 2012-ci il London Oyunlarında 204 dövlət 10 500 idmançı ilə təmsil olunurdu. 1896-cı ildə Olimpiya proqramı çərçivəsində 43 idman tədbiri, 2012-ci ildə isə 300 idman tədbiri keçirilmişdir. Qadınlar ilk dəfə ikinci Olimpiya Oyunlarından etibarən (Paris, 1900) iştirak etməyə başlamışlar və bu Oyunlarda iştirakçıların yalnız 2,2 faizi qadınlar idi. Son Olimpiadada isə bu göstərici artıq 44,2 faizə çatmış və bütün iştirakçı ölkələrin komanda heyətinə ən azı bir nəfər qadın idmançı daxil edilmişdir.
Müasir Olimpiya Oyunları cəmiyyətin iqtisadi, siyasi və sosial həyatına ciddi təsir edən bir tədbirdir. Bu təsir Oyunlardan öncə, Oyunların keçirildiyi müddət və Oyunlardan sonrakı dövrlərə bölünərək, hər bir dövrdə iş yerlərinin artımı, turizm və sahibkarlıq fəaliyyətinin genişlənməsi, əhalinin maarifləndirilməsi, infrastrukturun inkişaf etdirilməsi, əhalinin ruhlandırılması, ölkənin və dövlətin dünya ictimaiyyətinə təqdim edilməsi, eləcə də siyasi proseslərin inkişafı baxımından özünəməxsusluğu ilə seçilir. Son Yay Olimpiya Oyunlarına (London 2012) cəlb olunmuş işçi qüvvəsinin sayı 200 000 nəfər, akkreditə olunmuş media nümayəndələrinin sayı 21 000, Oyunların keçirildiyi müddətdə Londona səfər etmiş tamaşaçıların sayı 20 milyon, Oyunları televiziya vasitəsilə izləmiş tamaşaçıların sayı təqribi 4,8 milyard olmuşdur. Bu rəqəmlərin dünyanın dörd bir yerindən cəlb olunmuş insanlara aid olduğunu və belə nəhəng tədbirin həyata keçirilməsində müxtəlif beynəlxalq təşkilatların əməkdaşlığını və rolunu nəzərə alsaq, Olimpiya Oyunlarının qloballaşmanın ən geniş mənada (mədəni, iqtisadi, sosial və siyasi) təcəssümü olmasının daha bir təsdiqidir.
Zəmanəmiz öncüllükləri dəyişmiş olsa, iqtisadi-siyasi motivlərin Olimpiya Oyunlarının təşkilinə qismən təsiri artsa da, qədim Olimpiya Oyunlarının varisi olan Müasir Olimpiya Hərəkatı ümumbəşər dəyərləri üzərində qurulmuş Olimpizm fəlsəfəsini gələcəyə inamla daşıyır, idmanın imkanlarından istifadə edərək sülh, təhsil və mədəniyyəti inkişaf etdirməyə səy göstərir. Beynəlxalq Olimpiya Komitəsi hər kəsin idmanın fiziki və mənəvi dəyərlərindən faydalana bilməsi üçün öz inkişaf dövründə Paralimpiya Oyunları, Qış Olimpiya Oyunları, Gənclərin Olimpiya Oyunları, Qitə Oyunlarının təşkilinə dəstək verməklə humanizm missiyasını həyata keçirir. Belə Oyunlara ev sahibliyi edən hər bir ölkə də öz növbəsində bu fövqəladə fürsətdən hər bir sahədə maksimum yararlanmağa çalışır. Bu sahələrdən əldə edilən bəlkə də ən ümdə dəyər əhalinin geniş kütlələrinin Olimpiya ideallarına köklənməsidir. Çünki bu ideallar insanları öz üzərində işləyərək, ədalətli mübarizə apararaq qələbə çalmaq və yüksəlmək, qarşısındakının müxtəlifliklərinə baxmayaraq, hüquqlarına hörmət etmək, rəqabəti düşmənçiliyə çevirməmək, başqalarının zəhməti ilə əldə etdiyi uğurlarına ehtiram göstərmək, müvəffəqiyyətsizliyində dəstək olmağa çağırır.
Bunlarla yanaşı qeyd edilməlidir ki, Olimpiya Hərəkatı cəmiyyətlə paralel inkişaf edir və qarşılıqlı təsirə malikdir. Elmi-texniki tərəqqi bir tərəfdən hərəkatın inkişafı, idmanda ədalət prinsiplərinin qorunmasına yeni imkanlar yaratsa da (nəticələrin daha dəqiqliklə qeydə alınması, tibbi nəzarət, informasiyanın əldə yayılması və s.), digər tərəfdən elmin inkişafından sui-istifadə edilərək insanın təbii fiziki imkanlarının süni şəkildə artırılması ilə (dopinq, xüsusi idman geyimləri, genetik gücləndirmə və s.) sağlam rəqabətin təmin edilməsinə maneələr yaradır.
Olimpiya dəyərləri cəmiyyətə sehrli çubuq vasitəsilə deyil, maarifləndirmə, təbliğat, bir sözlə Olimpiya təhsili vasitəsilə ötürülür. Gənc nəslin yeni informasiyanı daha asan qəbul etmək qabiliyyətini, uşaq yaşlarında tərbiyə edilən keyfiyyətlərin uzunmüddətli iz qoymasını, gənclərin bir şəxsiyyət kimi formalaşması üçün alternativ təsir vasitələrindən istifadənin bəzən daha effektli olmasını, Olimpizmin əsasən gənclərin daha fəal iştirak etdiyi idman fəaliyyəti vasitəsilə, əyləncəli, zövqverici şəkildə çatdırıla bilməsini və idman fəaliyyətinin təşkili bir proses olmasını (müvafiq institutların iştirakı vardır) nəzərə alaraq, Olimpizm fəlsəfənin cəmiyyətə daha sürətlə inteqrasiyası üçün ilk növbədə məhz gəncləri hədəf qrupu seçmək məqsədəuyğundur. Bu konsepsiya proqramlaşdırılmış şəkildə təhsil sistemi, gənclər təşkilatları, bədən tərbiyəsi və idmanın idarə edilməsi sistemi və kütləvi informasiya vasitələri ilə realizə oluna bilər. Olimpiya təhsili qismən müxtəlif fənlər üzrə tədris proqramlarına (Fiziki tərbiyə, Ədəbiyyat, Tarix, İctimaiyyət və s.) daxil edilə və ya fakütativ şəkildə tədris edilə bilər.
Olimpizm öyrədilən və öyrəniləndir. Olimpizm həyat boyu öyrənilə bilən və həyat boyu istifadəsinə ehtiyac duyulan bir konsepsiyadır.
Ölkəmizdə də Olimpiya Hərəkatına böyük önəm verilir. Bəşəriyyətin bu möhtəşəm tədbirində Azərbaycan idmançıları ilk dəfə 1952-ci ildə (Helsinki Olimpiya Oyunları) keçmiş SSRİ-nin tərkibində beş idmançı ilə iştirak etmiş və elə həmin Olimpiya Oyunlarında da ilk Olimpiya medalını qazanmışlar (güləşçi Rəşid Məmmədbəyov). Azərbaycanın müstəqil dövlət kimi Olimpiya Oyunlarında ilk dəfə təmsil olunması 1996-cı il Atlanta Oyunlarına təsadüf etsə də, 1992-ci ildə Barselonada keçirilən Oyunların yeni müstəqillik qazanmış dövlətlərin, o cümlədən müstəqil Azərbaycan dövlətinin idman tarixində xüsusi yeri vardır. MDB komandasının tərkibində çıxış edən 5 idmançımız bu yarışlarda şəxsi birinciliklərdə müstəqil dövlətimizin bayrağını ucaltmaq imkanı əldə etmişlər. Azərbaycan cüdoçusu Nazim Hüseynov, beləliklə, ilk dəfə dövlət bayrağımızı Olimpiya Oyunlarında dalğalandırmağa müyəssər olmuşdur. Bu oyunlarda gimnastımız Valeri Belenki də şəxsi birincilikdə bürünc, komanda hesabında isə qızıl medal qazanaraq xalqımıza Olimpiya sevincini yaşatmışlar. 1996-cı ildə Namiq Abdullayevin Atlanta Oyunlarında əldə etdiyi Olimpiya gümüşü müstəqil dövlətimizin yeni Olimpiya salnaməsinin başlanğıcı idi. Sonrakı hər bir Olimpiya Oyunları ölkəmizin idman tarixinə yalnız yüksəlişlə həkk olunmuşdur.
Şübhəsiz, bütün bu nəticələr dövlətimizin Olimpiya Hərəkatına verdiyi böyük dəyər, Olimpiya ideallarına olan böyük rəğbətinin əyani sübutudur. Görülən işlərin nəticəsidir ki, Azərbaycanımız idman tarixində ilk dəfə 2015-ci ildə təşkil ediləcək Avropa Oyunlarına ev sahibliyi etmək şərəfinə layiq görülmüşdür. 2017-ci ildə isə daha bir mötəbər tədbirin, İslam Həmrəyliyi Oyunlarının Bakıda təşkili, ölkəmizdə idmanın inkişafı ilə bərabər, beynəlxalq siyasi və ictimai institutlar tərəfindən dövlətimizin ümumi tərəqqisinin və artan nüfuzunun tanınmasına dəlalət edir.
Səlhət Abbasova,
fəlsəfə doktoru, Fəxri Bədən Tərbiyəsi
və İdman İşçisi