“Mənim öz bayrağım olmalıdır” – şəhid kapitanın uşaqlıq arzusu
Bakı, 7 oktyabr, AZƏRTAC
Şəhid kapitan Aşur Cəmiyev 18 iyunda – Milli Qəhrəman Mübariz İbrahimovun şəhid olduğu gündə dünyaya gəlib. Lakin Aşur həmin tarixi heç vaxt öz ad günü kimi qeyd etməyib.
Şəhid kapitan Aşur Cəmiyevin bacısı Ayşən Paşayeva AZƏRTAC-a açıqlamasında Zəngilan istiqamətində üçrəngli Azərbaycan Bayrağını yüksəklərə sancan şəhid qardaşı ilə bağlı xatirələrini bölüşüb.
Şəhid bacısı bildirib ki, Aşur 1987-ci il iyunun 18-də Şahbuz rayonunun Külüs kəndində dünyaya göz açıb. O, ailənin ilk övladı olub. Uşaqlıqdan yaşıdlarından fərqlənən Aşur əlaçı şagird olmaqla yanaşı, hərbi sahəyə və Azərbaycan Bayrağına xüsusi sevgi bəsləyib.
“Uşaq vaxtından bayrağa çox bağlı idi. Məktəbdə partaların üzərinə bayraq qoyulurdu. Həmişə anama deyirdi ki, mənə ayrıca bayraq alın, mənim öz bayrağım olmalıdır”. Bir gün bilsəm ki, mən bu hərbi formanı geyinib səhər öləcəyəm, yenə də bu formanı geyinəcəyəm”, - deyə A.Paşayeva qardaşının səkkizinci sinifdə olarkən valideynlərinə söylədiyi sözləri xatırlayıb. Bundan sonra valideynləri onun seçiminə hörmətlə yanaşaraq Aşurun arxasında durublar. O, Cəmşid Naxçıvanski adına Hərbi Liseyə qəbul olub. Daha sonra Bakıda Heydər Əliyev adına Milli Təhlükəsizlik Akademiyasında təhsil alıb.
“Qardaşım şəhid olduğu zaman qızı səkkizaylıq olub. Qızını nə doyunca öpdü, nə doyunca qoxladı, nə doyunca sevdi. Nə qədər istəyirdi qızını görsün, amma buna qismət olmadı”, - deyə A.Paşayeva kövrələrək bildirib. O qeyd edib ki, Aşurun xidmətinin yalnız sərhəd mühafizəsi ilə bağlı olduğunu düşünüb. Lakin qardaşının şəhidliyindən sonra onun kəşfiyyat üzrə xüsusi hazırlıq keçdiyini, erməni dilini öyrəndiyini bilib. Şəhid kapitanın bacısı 2020-ci ildən sonra ailəsinin yaşadığı ağır günlərdən də danışıb. Şəhidin nəşinin gətirildiyi gün ailənin həyatının tamamilə dəyişdiyini deyən A.Paşayeva bir müddət sonra anasını da itirdiklərini bildirib. “Aşurun şəhid xəbəri gələndə üç gün gözlədik. Sonra onun tabutunu gətirdilər. Anam Aşurun yoxluğuna dözməyib dözməyib rəhmətə getdi. Aşurun itkisi, o ağır xəbər, keçirdiyi sarsıntı anamı onu çox çökdürdü. Mən inanıram ki, anamla Aşur qovuşublar, hər ikisi bir yerdədir”.
Şəhid bacısı bildirib ki, qardaşının və anasının itkisi onun həyatında sağalmayan bir yara yaradıb: “Bu gün dörd ildir anam dünyasını dəyişib. Mənim gözümün yaşı hələ də qurumayıb. Aşur haqqında danışanda həm fəxr edirəm, həm qürur duyuram, həm də kövrəlirəm. İçimdə yığılanlar var. Bəzən bir insanın sadəcə “Ayşən, necəsən?” deməsi kifayət edir ki, saatlarla danışım. Danışdıqca elə bil bir az yüngülləşirəm”.
Müxbir - Tünzalə Arazlı
Bölmənin digər xəbərləri
