Ermənistan Yazıçılar İttifaqı rəhbərliyinin fitnəkar əməlləri ilə əlaqədar Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin katibliyi aşağıdakıları bəyan etməyə müvəkkil olunmuşdur:

Moskva (16 mart 1921-ci il) və Qars (13 mart 1921-ci il) müqavilələrinə uyğun olaraq, Naxçıvan vilayəti Azərbaycanın tərkibində muxtar ərazi kimi tanınmışdır. Üstəlik, hər iki müqavilənin 5-ci maddələrinə uyğun olaraq, Azərbaycanın qarşısında belə bir şərt qoyulmuşdur ki, o, “həmin protektoratı üçüncü dövlətə güzəştə getməyəcəkdir”. Qars müqaviləsini, bir tərəfdən, Türkiyə, digər tərəfdən isə RSFSR-in iştirakı ilə Azərbaycan, Ermənistan və Gürcüstan sovet sosialist respublikaları imzalamışlar.

Ermənistanın həmin müqavilələrin müddəalarını təftiş etmək üçün göstərdiyi bütün cəhdlər beynəlxalq birlik tərəfindən birmənalı şəkildə Azərbaycanın ərazi bütövlüyünə qəsd kimi qarşılanacaqdır. Yeri gəlmişkən, buna Qars müqaviləsinin 2-ci maddəsi də əyani surətdə sübutdur. Bu maddədə deyilir: “Razılığa gələn tərəflər onlardan birinin qəbul etməyə məcbur ediləcəyi heç bir sülh müqaviləsini və ya digər beynəlxalq aktları tanımamaq barədə razılığa gəlirlər”. Qars müqaviləsini imzalamaqla Ermənistan həmin müqavilənin maddələrini, o cümlədən Naxçıvanın dövlət-ərazi statusuna dair maddələri pozmamaq haqqında öz üzərinə öhdəlik götürmüşdür.

Azərbaycan Yazıçılar Birliyi hesab edir ki, Ermənistandakı müəyyən qurumların Naxçıvan məsələsini gündəliyə çıxarmaq niyyəti Ermənistanın bir çox illər ərzində regionda yeritdiyi və təkcə Azərbaycan xalqına deyil, erməni xalqına da böyük ziyan vurmuş eksnansionist siyasətin davam etdirilməsinə sübutdur.

Biz erməni yazıçılarına müraciət edərək xatırlatmaq istərdik ki, qondarma “Qarabağ münaqişəsi”nin əvvəlində də söz oynadılmışdır. Yerli məhəlli toqquşmadan, sonra isə daha geniş miqyasda hərbi toqquşmadan əvvəl informasiya müharibəsi olmuşdur.

Erməni ideoloqları öz qonşularına qarşı təbliğat müharibəsində ikili standartlara əl atmışlar: cuşa gətirilmiş jurnalistlərin həmavaz xoru İttifaq ictimaiyyəti və dünya ictimaiyyəti üçün nəzərdə tutulan materiallarda belə bir fikri qətiyyətlə təlqin edirdi ki, DQMV-də erməni xalqının milli azadlıq mübarizəsi gedir. “Daxili istifadə” üçün materiallarda milli müstəsnalıq və dözümsüzlük təbliğatı ön sıraya çıxarılırdı. Azərbaycanla bağlı olan hər şeyə qarşı nifrət ab-havası süni və məqsədyönlü şəkildə qızışdırılırdı. Rusiyadakı nüfuzlu erməni lobbisi bu işdə olduqca fəal rol oynayırdı. Bu lobbi Moskvanın kütləvi nəşrlərində azərbaycanlıları “təcavüzkarlar” kimi qələmə verən informasiya təbliğatını, Rusiyada “dəstək qrupları”nın fəaliyyətini, moskvalıların Ermənistanda deputat seçilməsini, müxtəlif nümayəndə heyətlərinin Yerevanda təmtəraqla qəbul edilməsini, Moskvada ermənipərəst qəzetlərin nəşrini, televiziyada çıxışları, hüquq müdafiəçilərinin fəaliyyətini səxavətlə maliyyələşdirirdi. Zəhmətkeş Azərbaycan və erməni kəndlilərinin qanı bahasına Balayan, Bonner, ər-arvad Nuykinlər, Starovoytova kimi “ideoloqlar”ın əsərlərinin haqqı ödənilir, “Krunk” və “Qarabağ” kimi “komitələr” saxlanırdı, saxtakarlıqla müvafiq videofilmlər hazırlanır, şayiələr buraxılırdı. “Əzəli erməni hüquqları” barədə növbəti tarixi uydurmalar yayılırdı.

Bu gün biz soruşmaq istərdik: bu yorucu “Qarabağ marafonu”nu uydurub ortaya atanlar nəyə gəlib çıxdılar?

Onlar DQMV probleminin “ədalətli həllini”, yəni onun Ermənistana birləşdirilməsini və sərhədlərin dəyişdirilməsini tələb edirdilər. Amma bu “ədalətli qərar” Qarabağın yalnız erməni icmasının mənafelərini nəzərdə tuturdu – regionda yaşayan digər millət və xalqların rəy və mənafeləri nəzərə alınmırdı. Öz problemlərini dərhal və nəyin bahasına olursa-olsun həll etmək kimi bu ifrat müstəsna niyyət erməni xalqının özü üçün fəlakətli nəticələrə gətirib çıxarmışdır.

Onlar Dağlıq Qarabağın sosial-iqtisadi geriliyindən danışırdılar. Təbiətin öz naz-nemətinin əsirgəmədiyi bu diyar indi yandırılıb külə dönmüş, səhraya çevrilmişdir. Onlar həyasızcasına mübahisə edirdilər ki, Qarabağın maddi mədəniyyət abidələri ermənilərə məxsusdur. İndi mübahisə mövzusu hər cür mənasını itirmişdir, çünki abidələrin özləri məhv edilmişdir.

Ermənistan rəhbərliyinin təcridçilik siyasəti ölkəni çıxılmaz iqtisadi böhrana salaraq, onu genişmiqyaslı energetika və nəqliyyat layihələrinin tam hüquqlu üzvü olmaq imkanından məhrum etmişdir. Taktiki üstünlüyə malik olan Ermənistan sabit və dinamik inkişaf edən respublikaya çevrilmiş, beynəlxalq birlik tərəfindən bütün regionun coğrafi-iqtisadi mərkəzi kimi tanınan səkkiz milyonluq Azərbaycana strateji cəhətdən uduzmuşdur.

Qarabağ avantürasını nəyin naminə, hansı məqsədlər naminə ortaya atıldığını bu gün Ermənistan rəhbərləri öz xalqına və beynəlxalq tərəfdaşlarına izah etməkdə çətinlik çəkirlər. Dağlıq Qarabağ münaqişəsinin həqiqi və gizlin səbəblərinin başa düşülməsi, Azərbaycanın öz ərazi bütövlüyünün bərpa edilməsi barədə haqlı tələblərinin dəstəklənməsi mötəbər beynəlxalq təşkilatların özündə getdikcə daha çox tərəfdaşlar tapır. Ermənistanın təcavüzkar ölkə adlandırıldığı Avropa Şurasının qəbul etdiyi qətnamə buna sübutdur.

Erməni separatizminin ideoloqları zamanın gedişinin onların əleyhinə işlədiyini başa düşərək və öz xalqının diqqətini çoxsaylı problemlərindən yayındırmağa çalışaraq, yeni təbliğat hay-küyünə başlayır, “Naxçıvan məsələsi” deyilən qondarma məsələ qaldırırlar.

Biz öz tərəfimizdən bəyan edirik: belə bir məsələ yoxdur! Azərbaycan dövlətçiliyinin meydana gəldiyi Naxçıvan diyarı Azərbaycanın tərkibində olmuş, tərkibindədir və tərkibində olacaqdır! Biz erməni millətçilərin regionda hərbi-siyasi gərginliyin yeni dövrəsini qızışdırmaq cəhdlərinə, Dağlıq Qarabağ münaqişəsinin hamılıqla qəbul olunmuş beynəlxalq hüquq normaları əsasında sülh yolu ilə həllinə əngəl törətmək cəhdlərinə qarşı qəti etirazımızı bildiririk.

Bu gün bütün sivilizasiyalı dünya “ XXI əsrin taunu” – beynəlxalq terrorizmlə mübarizədə birləşir. Belə bir şəraitdə Ermənistanın öz qonşularının torpaqları barədə aşkar surətdə iddialar irəli sürməsi regionun xalqlarına ancaq yeni bəlalar və müsibətlər gətirən sərsəm anaxronizmdir. Aravuranlıq kifayətdir, qan tökülməsi kifayətdir! Yeni avantüra niyyətinə düşənlərə isə xatırlatmaq istərdik ki, tarix iki dəfə təkrar olunur: əvvəlcə faciə kimi, sonra isə hoqqabazlıq kimi. Cənab ədiblər, özünüzü gülünc vəziyyətinə qoymayın! UNUTMAYIN Kİ, QUYU QAZANIN ÖZÜ QUYUYA DÜŞƏR!

Azərbaycan Yazıçılar Birliyi

22 mart 2004-cü il.