Ermənistan “dəymədüşər kəndli qadın” rolunda
Berlin, 8 dekabr, AZƏRTAC
Ermənistanın yeni xarici işlər naziri Ara Ayvazyanın doğurduğu ilk təəssüratlar onun bu yaxınlarda istefa vermiş, haqqında gülməcələr qoşulmuş nazir müavini Şavarş Koçaryanla müqayisədə o qədər də üstün olmadığını söyləməyə əsas verir. Daxilimdəki subyektivlik hissini boğmağa, bu adamı maksimum neytral mövqedən qiymətləndirməyə çalışsam da, nəticə dəyişmir: mənim fikrimcə, Ayvazyan indiyə qədər Ermənistan XİN-ə rəhbərlik edənlərin hamısından zəifdir. Doğrudur, ölkəni və xalqı bugünkü fəlakət həddinə çatdıran onun sələfləri olub, amma onlar milli diplomatiyanın rəhbəri roluna daha münasib, daha hazırlıqlı görünürdü.
Yeni nazir çıxışının mətnini kağız vərəqindən oxuyanda danışmasından, danışanda isə düşünməsindən daha uğurlu alınır.
AZƏRTAC xəbər verir ki, söhbət Rusiya və Ermənistan xarici işlər nazirliklərinin rəhbərlərinin Moskvada təşkil edilmiş birgə mətbuat konfransından gedir (aşağıdakı videoda mətbuat konfransı 19-cu dəqiqədən başlayır https://www.youtube.com/watch?v=lLd6uxpjb0g).
Ayvazyanın orada oxuduğu çıxışının mətnini ondan ötrü hansı “ağıl dəryası”nın yazdığını güman etmək çətindir (sən demə, “Arsax”ın işğal edilmiş rayonları” və bir sıra başqa anlayışlar da varmış...), lakin sonuncu suala (videoda 52-ci dəqiqənin sonu) nazirin uzun-uzadı cavabına qulaq asanda mənim də başım ağrıdı və yəqin ki, onun yanında dayanmış Lavrovun da başı ağrıyıb. Bu mənzərə xarici işlər nazirinin mətbuat konfransından daha çox “Vladimir Solovyovla axşam” tok-şousuna bənzəyirdi.
Bir məqam xüsusi qeyd edilməlidir. Ayvazyan deyir ki, “Türkiyə Yerevanın etimadını qazanmalıdır” (bu məntiqlə düşünsək, Türkiyə tərəfindən Yerevanın özünü qazanmaq onun etimadını qazanmaqdan daha asan olar). Özü də bu sözlər Ankaranın indi sərhədləri açmaq təklifi barədə sualın cavabında deyilib.
Ümumiyyətlə, hiss edirəm ki, Ermənistanın yeni nazirindən hələ çox hoqqabazlıqlar gözləmək lazımdır.
Bütün bunlar bir Polşa filmindəki səhnəni xatırladır: bütün film boyunca bir kəndli qadın həmin kəndin kəndxudasından xahiş edir ki, onunla evlənsin, kəndxuda isə bunu istəmir ki, istəmir. Nəhayət, təngə gəlmiş kəndxuda həmin qadının çoxdan gözlədiyi təklifi edəndə qadın özünü “ələkeçməz qala” kimi göstərməyə, sadə dildə desək, “naz eləməyə” başlayır.
Qulaq asın, Ara Henriyeviç, sizin ağlınız başınızdadır? 27 ildir ki, Ermənistan Türkiyədən sərhədaşırı ticarət üçün qapıların açılmasını və Qars-Gümrü dəmir yolunda hərəkətin bərpa olunmasını xahiş edir. Bütün bu illər ərzində Türkiyənin sizə cavabı belə olub ki, Azərbaycanın işğal edilmiş əraziləri azad olmayınca, sərhəd bağlı qalacaq.
Bəs bütün bu illər ərzində “Qarabağ problemi və Türkiyə ilə sərhəd məsələsi bir-biri ilə bağlı olmayan iki paralel prosesdir” və “sərhədləri ilkin şərtlər qoymadan açmaq lazımdır” deyən kim idi? Siz deyildinizmi?
Bu iki prosesin əlaqələndirilməsinə görə Bakını tənqid edən kim idi? Siz deyildinizmi?
Ermənistan-Türkiyə sərhədini “Avropanın tezliklə sökülməli olan sonuncu Berlin divarı” adlandıran kim idi? Siz deyildinizmi?
İndi Azərbaycan öz torpaqlarını işğaldan azad edib (özü də bu, sizin tərəfdən heç də könüllü şəkildə olmayıb) və sərhədlərin bağlı olmasının səbəbi aradan qalxıb. İndi, Türkiyə özü (ÖZÜ!!!) sizə bu “dəmir pərdə”ni qaldırmağı və sizin iflasa uğramış iqtisadiyyatınıza bir qədər nəfəs almaq imkanı verilməsini təklif etdiyi bir vaxtda siz hələ “gəl məni dilə tut” mövqeyində dayanırsınız?!
Sizinlə sərhədin açılması Türkiyəyə 100 il lazım deyil! Türkiyənin sahillərini dörd dəniz yuyur və bu ölkə sizdən başqa daha yeddi dövlətlə həmsərhəddir! Bunun müqabilində o, hələ sizdən xahiş etməlidir?
Gedin, işinizlə məşğul olun!
Bu yerdə bir trollinq yerinə düşər. Ağ evdə, Brüsseldə və ya elə Yerevanın özündə kimsə bu mövzuda söhbət açarsa, Ankaranın ən yaxşı cavabı belə olardı: “Biz hələ Yerevanın etimadını qazanmamışıq. Biz öz üzərimizdə işləyirik”.
Vüqar Seyidov
AZƏRTAC-ın xüsusi müxbiri
Berlin