Haqqı ödənilmiş təşviqat podratçısı üçün çətin tapşırıq
Bakı, 10 dekabr (AZƏRTAC). Məşhur rusiyalı jurnalist Vladimir Solovyov təxminən iki il bundan əvvəl Moskva-Bakı reysi ilə uçan Gürcüyan soyadlı bir sərnişinin Azərbaycan Hava Yolları şirkətinin (AZAL) əməkdaşları tərəfindən təyyarəyə buraxılmaması faktını (elə onun fiziki təhlükəsizliyi məqsədilə!) “Exo Moskvı” radiostansiyasının efirində şərh edərək bir sıra başqa kəskin sözlərlə bərabər belə bir cümlə də işlətmişdi: “Onlar (azərbaycanlılar - redaksiyanın qeydi) üçün bircə damla erməni qanı qeyri-insani, mən deyərdim heyvani nifrət predmetidir. Yəni bir yəhudi kimi mənim üçün bu nifrət öz xalqımın faciəsini və Holokostu xatırladır” (bax: http://www.echomsk.spb.ru/blogs/treli/2255.php).
Bu gün isə xəbərlər proqramından eşidirik ki, Solovyov üçün doğma olan “Aeroflot” aviaşirkəti xoşagəlməz bir səhvə yol vermiş, Rusiya paytaxtının aeroportunda Yerevan-Moskva reysi ilə uçan təyyarəyə minik başlayandan əvvəl zəruri miqrasiya qaydaları barədə avtomatik audioyazını erməni dilində deyil, ingilis dilində deyil, rus dilində də deyil ... Azərbaycan dilində (bədbəxtliyə bax!) səsləndirmişdir. Bu fakt həmin təyyarədə olan “Naslediye” partiyasının parlament fraksiyasının katibi, deputat Tevan Poqosyanı yamanca hiddətləndirmişdir. Görünür, Poqosyanın qədim ermənilərə xas olan zərif qulaqları Azərbaycan nitqini eşitdiyi anda dəhşətli psixoloji stress və cəhənnəm əzabı keçirmişdir. Qəzəblənmiş deputat Yerevana qayıdandan sonra Rusiyanın “Aeroflot” şirkətinə şikayət ərizəsi ilə müraciət edəcək, şirkətin üzr istəməsini və kompensasiya ödəməsini tələb edəcəkdir.
Ümumiyyətlə desək, bu erməninin qulaqlarının və psixikasının vəziyyəti bizim üçün tamamilə əhəmiyyətsiz şeydir. Amma bizi maraqlandıran başqa məsələdir - görəsən Vladimir Solovyov erməni siyasətçinin Azərbaycan nitqinə bu cür reaksiyasını nifrətin hansı növünə aid edərdi - “heyvani”, “qeyri-insani”, “vəhşi” yoxsa eyni zamanda bunların hər üçünə, bəlkə də hansısa başqa bir növünə? Və bu nifrət bir yəhudi kimi ona öz xalqının faciəsini və holokostu xatırladırmı? Əgər belə deyilsə, Ermənistan prezidenti Serj Sarkisyanın cəmi üç gün bundan əvvəl, dekabrın 7-də Ermənistan təbliğat-təşviqat maşınının sifarişlərini vicdanla yerinə yetirdiyinə görə, məsələn, yuxarıda adı çəkilən “Exo Moskvı” radiostansiyasının həmin proqramındakı çıxışına, 2013-cü il mayın 18-də Dövlət Kreml sarayında ona “Ermənistanın dostu” nominasiyasında “Taşir-2013” mükafatı verilərkən söylədiyi nitqinə (bax: https://www.youtube.com/watch?v=gjaiXJqBJXA) və ya 2009-cu ildə həmin mükafat təqdim edilərkən “Mən Ermənistan deyəndə “Stepanakerti” və Dağlıq Qarabağı nəzərdə tuturam” deməsinə görə (bax.: https://www.youtube.com/watch?v=hX824VT28CU) “Şərəf ordeni” ilə təltif edilməsi mane olmurmu?
Yeri gəlmişkən, SS özünün rusiyalı piarçısını təltif etdiyi “Şərəf ordeni” haqqında. “Vestnik Kavkaza” nəşri yazır ki, bu orden “Ermənistan Respublikasının dövləti və milli maraqlarının müdafiə edilməsinə görə təqdim olunur”. Bu, həqiqətən belədir! Görünür, Solovyovun bu cür uğurla müdafiə etdiyi milli maraqlar dedikdə, belə vəziyyətdə susmaq bacarığı da daxildir. Əgər ermənilərlə azərbaycanlıların yerləri dəyişsəydi, yəqin ki bu jurnalist susmazdı!
Ordenli Solovyov bunu da yadda saxlamalıdır ki, onun sevdiyi Ermənistanda (Solovyov bu ölkə barəsində birinci şəxsdən danışır, məsələn: “Ararat dağı nə üçün indiyə qədər bizdə deyil?!”) “Qaregin Njde medalı” adlanan daha bir mükafat təsis edilmişdir. Həmin Njde və daha bir “Ermənistan qəhrəmanı” Drastamat Kanayan (Dro) yəhudi xalqının cəlladı, Holokostun memarı Adolf Hitlerə yaxın generallardan olmuşlar.
Ümid edirəm ki, Solovyov Ermənistan paytaxtı ilə tanış olanda və indiyə qədər “onun” olmayan dağa tamaşa edəndə Yerevan metrosuna da enmiş və orada nasist generalın adını daşıyan stansiyanı görmüşdür.