Bakı, 26 iyul, AZƏRTAC

Şuşa Qlobal Media Forumunun açılış mərasimində müxtəlif ölkələrdən gəlmiş jurnalistlərin suallarını cavablandırarkən erməni faşizminin işğal olunmuş ərazilərdə, o cümlədən də Şuşa şəhərində insan zəkasına sığmayan dağıntılara yol verməsini Prezident İlham Əliyev necə böyük həssaslıqla tədbir iştirakçılarının diqqətinə çatdırdı. Bu vəhşilik əslində tarixən erməniliyin mahiyyətini müəyyənləşdirən keyfiyyətlərdən biridir.

İşğal dövründə Şuşanın qadağan edilmiş zona olduğunu söyləyən dövlətimizin başçısı bununla bağlı Forumda demişdi: “Şuşa şəhərinə hələ bəzi xariciləri buraxırdılar, amma Ağdam, Füzuli bölgələrinə heç kimi buraxmırdılar. Çünki gələn adam hər şeyi görəcəkdi. Amma indi hər şey göz qabağındadır və bu, bir daha göstərir ki, biz hansı tarixi nəticə əldə etmişik. Biz təkcə Ermənistanı məğlub etmədik, biz erməni faşizminin belini qırdıq. Biz erməni xalqını demək olar ki, bu bədəməllərdən xilas etdik”.

Çoxsaylı şahid ifadələrindən də elmi-tarixi araşdırmalardan məlumdur ki, Birinci Dünya müharibəsinin gedişində xislət baxımından həmtay olduqları hamilərinin köməyi ilə erməni silahlı dəstələri Osmanlı Türkiyəsində nəzarət altına aldıqları ərazilərdə də daşı-daş üstündə qoymamış, həmin ərazilərdəki türk yaşayış məntəqələrini yerlə-yeksan etmişdilər. Bu “təcrübə” sonradan dəfələrlə Azərbaycanda da tətbiq edildi. İşğaldan azad edilmiş yerlərdə mövcud olan hazırkı mənzərə də həmin “təcrübə”nin özlərini dünyaya mədəniyyətin beşiyi kimi sıramağa çalışan ermənilərin “bəşəri” fəaliyyətinin daha bir nümayişidir.

Bu fikirlər ehtiyatda olan polkovnik, Milli Müdafiə Universitetinin professoru, tarix elmləri doktoru Mehman Süleymanovun “Erməniliyin süqutu qaçılmazdır” adı məqaləsində yer alır.

AZƏRTAC məqaləni təqdim edir.

Korlaşmış zehniyyətləri ilə erməni millətçiləri faşist ideyaların həyata keçirilməsi üçün ən təcavüzkar üsul və əməllərə əl atmağa hazır olduqlarını uzun illərdən bəri ortaya qoyublar. Elə indi də onlar yalnız erməniliyə məxsus olacaq bu adətlərindən əl çəkmirlər. Bu günlərdə sosial mediada ötəri də olsa belə məsələyə toxunuldu ki, ölkəmizə qarşı işğalçılıq siyasətində fiaskoya uğrayan erməni millətçiləri və revanşistləri Qarabağ məsələsində çıxış yolu tapmaq üçün indi də öz soydaşlarına qarşı terror tətbiq etməklə günahı Azərbaycan tərəfinin üzərinə atmaq istəyirlər. Bununla da azərbaycanlılarla birgəyaşayışın ermənilər üçün mümkün olmadığını dünyaya nümayiş etdirməyə çalışırlar. Tarixə müraciət göstərir ki, bu “üsul” da erməniliyin sınanmış metodlarından biridir. Öz cəfəng iddialarına tərəfdar tapmaq üçün ermənilər dünyanın bəlkə də yeganə millətidir ki, həmtayfadaşlarını qətlə yetirməklə onların ölüsündən kütləvi təbliğatın əsaslandırılması üçün istifadə edirlər. Ermənilərin bu tarixi “təcrübəsinin” ilk sınaqları Birinci Dünya müharibəsinin Osmanlı cəbhəsində aparılıb. Bu barədə ABŞ tarixçiləri Castin Makkarti ilə Karolin Makkartinin birgə araşdırmasının nəticəsi olan “Türklər və ermənilər” kitabında (Bakı, 1996-cı il) maraqlı məlumatlar vardır. İnternetdən asanlıqla əldə edilməsi mümkün olan həmin kitabın 25-ci, 29-cu, 30-cu və 32-ci səhifələrindəki məlumatlardan da görünür ki, Türkiyə ərazisində öz məqsədlərinə çatmaq üçün erməni millətçiləri soydaşlarının öldürülməsinin təşkili və bundan təbliğat məqsədi ilə yararlanılması kimi vasitələrə də əl atırdılar.

Ermənilər Qarabağda təxribat törətməklə diqqəti Azərbaycanın tərkibində olmağın mümkünsüzlüyü məsələsinə yönəltmək istəyirlər

Erməni millətçiləri öz soydaşlarının qətliamını törətməklə günahı qarşı tərəfə atmaq təcrübəsini Azərbaycanda da dəfələrlə sınaqdan keçiriblər. Məsələn, 1905-ci ildə Şuşa erməniləri kütləvi şəkildə əhalinin qırılmasına diqqəti cəlb etmək üçün bu “təcrübəyə” də müraciət etmişdilər. Belə ki, daşnak millətçiləri tarixi xislətlərinə uyğun olaraq 1905-ci il avqustun 5-də bir ermənini qətlə yetirdilər. Hadisələrin şahidi olan Mirzə Rəhim Fəna danışırdı ki, avqustun 16-da günorta vaxtı bir neçə erməni silahlısı İrəvan darvazasından bayıra çıxaraq Qaladərədən olan bir ermənini atəşə tutdu. M.R.Fənaya görə həmin silahlılar məqsədyönlü şəkildə qətlə yetirdikləri erməninin cəsədini şəhərə apardılar və onu müsəlmanların öldürdüyü barədə dad-fəryad qoparmağa başladılar. Onlar hay-haray qaldırdılar ki, guya müsəlmanlar kütləvi şəkildə hücuma keçməklə erməniləri qanına qəltan ediblər. Bununla da erməni məhəlləsinin sakinləri silahlarını çəkərək müsəlmanlara qarşı qırğınlara başladılar.

Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti dövründə də ermənilər bu “təcrübəni” sınaqdan keçirməkdən əl çəkmədilər. Onlar müxtəlif təxribatlarla qurban verdikləri soydaşlarından azərbaycanlılara qarşı kütləvi təbliğatın qızışdırılmasında ustalıqla faydalandılar. Bölgədə olmuş ingilis jurnalisti Skotland Liddel hələ o vaxtlar öz yazılarında vurğulayırdı ki, təbliğat aparmaq işində ermənilər böyük məharətə malikdirlər. O haqlı olaraq yazırdı ki, bu zaman ermənilər bir etnik toplum kimi təzyiqlərə məruz qaldıqları barədə hay-küy qaldırır və öz millətçiliklərinin qurbanı olan erməni itkilərindən təbliğat kampaniyasının aparılmasında istifadə edirdilər. S.Liddel çox dəqiqliklə müşahidə edə bilmişdi ki, erməni ölüsü millətçi erməni təbliğatı üçün çox qiymətli materialdır və bu kampaniyanın aparılmasına çox böyük fayda verə bilər.

1988-ci ilin fevralında Sumqayıtda yaradılmış iğtişaşlar da haqqında danışılan klassik erməni dəst-xətinin təzahürü idi. Qarabağın Azərbaycandan qoparılması istiqamətində dünya ictimaiyyətinin, Avropa və ABŞ siyasi qüvvələrinin dəstəyini cəlb etmək üçün erməni millətçiləri belə geniş anti-Azərbaycan təbliğatına əl atdılar. Həmin günlərdə çirkin niyyətlərinə çatmaq üçün ermənilər azərbaycanlılar arasında yaşayan öz soydaşlarını qurban verməkdən belə çəkinmədilər. Bunun nəticəsi idi ki, milliyyətcə erməni olan Eduard Qriqoryan Sumqayıtdakı qarışıqlıqlar zamanı beş ermənini qətlə yetirib, bir neçə erməni xanımını isə kütlə qarşısında zorlamışdı.

Belə xislətin sahibi olan erməni təcavüzkarlarının Qarabağda öz soydaşlarının həyatına qəsd etməklə Azərbaycan tərkibində olmağın mümkünsüzlüyü məsələsinə dünyanın diqqətini yönəltmək cəhdi heç də istisna deyildir. Çünki erməni millətçiləri üçün Qarabağda girova çevirdikləri sadə ermənilərin həyatı, hüquq və təhlükəsizliyi elə də ciddi dəyər təşkil etmir. Onların qarşısında dayanan əsas vəzifə Azərbaycan torpaqlarının zəbt olunmasıdır. Bunun üçün isə ermənilər insan zəkasına sığmayan hər cür çirkinliklərə getməyə də hazırdırlar. Amma yalnız ermənilik üçün xas olan belə üsullarla Azərbaycana təzyiq göstərmək də qeyri-mümkündür. Bunu Prezident İlham Əliyev Şuşa Forumundakı öz qətiyyətli mövqeyi ilə bir daha nümayiş etdirdi. Ermənilər və havadarları bundan nə qədər tez nəticə çıxarsalar bir o qədər onların xeyrinə olar.