Ermənistanda itirilmiş imkanlara görə təəssüflənirlər
Bakı, 12 oktyabr (AZƏRTAC). Ermənistanın diaspor naziri Qranuş Akopyan son vaxtlar yaxşı halda şübhəli, pis halda isə açıq-aşkar gülünc və biabırçı ideya və “nəsihətləri” ilə gündəmdən düşmür.
AZƏRTAC xəbər verir ki, bu barədə “ArmenianReport.com” saytı yazır.
İnternet nəşrin yazdığına görə, Q.Akopyan erməni xalqının ümummilli vəzifələrini müzakirə etməyi öhdəsinə götürmüşdür. Onun sözlərinə görə, hazırda 5 ümummilli vəzifəni önə çəkmək olar: Qarabağ probleminin Ermənistanın, diasporun, separatçı “DQR”-in iştirakı ilə dinc yolla həlli, qondarma “erməni soyqırımı”nın tanınması prosesinə bütün erməni xalqının cəlb olunması, təhlükəsizlik məsələləri, Ermənistanın və separatçı Dağlıq Qarabağın güclənməsi və inkişaf etdirilməsi, diasporda erməni özgürlüyünün qorunub saxlanması, habelə erməni xalqının erməni kilsəsi ətrafında birləşməsi.
Nəşr yazır: “Bununla əlaqədar, deyilənlərdən irəli gələn bir çox suala cavab axtarmaq zərurəti ortaya çıxır. Əvvəla, Q.Akopyana bütün erməni xalqı qarşısında duran vəzifələri müəyyənləşdirmək səlahiyyətini kim verib? Axı diasporla iş nazir xanımın “öyüd-nəsihət” verməsinə haqq qazandırmır.
İkincisi, erməni özgürlüyündən dəm vuran bu xanım bilmir ki, inkişaf etmiş Avropa ölkələrində, məsələn, Finlandiyada ölkə vətəndaşının şəxsiyyətini təsdiq edən sənəddə milliyyəti, ümumiyyətlə, göstərilmir? Orada hamı findir və Finlandiya vətəndaşının pasportunu daşıyan şəxsdən onun əslən haralı olmasını soruşmaq nəzakətsizlikdir.
Üçüncüsü, biz hamımız Q.Akopyanın təbliğ etdiyi Dağlıq Qarabağ uğrunda mübarizənin nəyə gətirib çıxardığını artıq görürük. Bu mübarizə nəyin naminə idi? Ona görə ki, əvvəlcə Robert Koçaryan, sonra isə Serj Sarkisyan hakimiyyətə gəlsinlər? Ona görə ki, günün günorta çağı Ermənistanda parlamentin üzvlərinin övladları oğurlansın, ölkə Prezidentinin qardaşı isə onların azad edilməsində iştirak etdiyinə görə öz payını tələb etsin? Bəlkə ona görə ki, parlament sədrinin müavini gənc jurnalist qıza müsahibə vermək üçün tualetdə xəlvətə çəkilməyi təklif etsin?”.
Nəşr daha sonra yazır: “Bəlkə ona görə ki, separatçı “Dağlıq Qarabağ” diasporun ianəsi ilə yaşasın, ya ona görə ki, 20 il keçsə də, hələ heç bir ölkə işğal olunmuş Dağlıq Qarabağı tanımamışdır. Bəlkə ona görə ki, gəlin açıq danışaq, bir topa yerli fırıldaqçı bir göz qırpımında oliqarxa çevrildiyi halda, Dağlıq Qarabağın əhalisi Azərbaycanın tərkibində olduğundan dəfələrlə pis yaşasın”.
Məqalə müəllifi belə nəticəyə gəlir: “Belə çıxır ki, Qarabağ bizə çox baha başa gəlmişdir”.
Müəllif hesab edir ki, ermənilərin bütün bunlardan nəticə çıxarmasının vaxtı çoxdan çatmışdır. Nəticə isə sadədir: “Q.Akopyanın səylə təbliğ etdiyi dəyərlər sistemini dəyişmək lazımdır. Çünki onun çağırışlarının ardınca getsək, keçmiş faciələrlə deyil, xalqının gələcəyi naminə yaşayan və inkişaf edən qonşu ölkələrə qibtə ilə baxıb həmişəlik keçmişdə qala bilərik. Diasporumuzun səylərini yalnız dünyanı “soyqırımı”nın həqiqətən baş verdiyinə inandırmağa yönəltməyimizi artıq heç kim başa düşmür. Ermənistana səfər edən əcnəbilər indiki yaşayışımızın azacıq da olsa həyata oxşamasına heç cür kömək etməyən böyük keçmişimiz haqqında səngiməyən söhbətləri eşidib bizə gülürlər. Bizim artıq düşmən gözü ilə baxmadığımız, qonaq gediləsi qonşularımız da qalmamışdır. Biz keçmişin kölgəsində yaşayır və gələcəyin necə əlimizdən qaçdığını görmürük”.